Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 11 [രാമന്‍]

എന്നെ കൊതിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം തുളുമ്പാൻ പാകത്തിന് വെച്ചൊരു ചിരിയുണ്ട്. കാണുമ്പോ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ തോന്നും.

കടും പച്ച ബോർഡറുള്ള വെള്ള സാരിയും, പച്ച ബ്ലൗസുമിട്ട അമ്മയുടെ അരക്കെട്ട് മെല്ലെയിളകുന്നുണ്ട്. നടക്കുമ്പോ അങ്ങനെയാവുന്നതാ അല്ലാതെ എന്നെ വശീകരിക്കാൻ പ്രേത്യകം ചെയ്യുന്നത് ഒന്നുമല്ല.

അമ്മിയിന്ന് പ്രത്യേകമിട്ട ആ സ്വർണ മാല ബ്ലൗസിനും സാരിക്കും പുറത്തു ആ അമ്മിഞ്ഞകൊഴുപ്പിന്റെ മുകളിൽ അങ്ങനെ പതിഞ്ഞു കിടക്കാണ്. ശ്രീദേവിയുടെ അമ്മിഞ്ഞയുടെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന തള്ളലും ആ നെഞ്ചിന്റെ സൗദര്യവും എടുത്തു കാട്ടാൻ ആ മാലക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്!

അവിടേക്കന്നെ ഞാൻ നോക്കിപ്പോവുന്നത് അതോണ്ടല്ലേ? മുടിയൊന്നു ബാക്കിലേക്ക് തട്ടി തമ്പുരാട്ടി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“നീയാ എനിക്ക് ബിരിയാണി കൊണ്ടുവന്നെ? ....”സംശയമുള്ള കണ്ണുകൾ.ഞാനാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും എന്നോട് അങ്ങനെ ചോദിക്കാനുള്ള അമ്മ മനസ്സിലെ കൊതി ഞാനാ പെണ്ണിൽ കണ്ടു.

എന്നാ എന്നോട് സ്വകാര്യം ചോദിച്ചത് ഒന്നുമല്ല! എല്ലാരും കേൾക്കുന്ന പോലെ സാധാരണ തമ്പുരാട്ടി ചോദിക്കുന്ന പോലെ. അത് കേട്ടപ്പോ അടുക്കളിൽ നിന്ന് ഒരു ചിരിയോടെ അനുഷേച്ചിയും ഏട്ടത്തിയും ഞങ്ങളെ നോക്കിപ്പോയി.

അമ്മ എന്റെ സൈഡിലൂടെ നടന്നു റൂമിലേക്ക് പോവായിരുന്നു. അമ്മയുടെ സ്നേഹചോദ്യത്തിന് ഞാനല്ലാതെ പിന്നാരാ എന്റെ ശ്രീദേവിന്നോ, അമ്മക്കുട്ടി ഞാനല്ലേ അപ്പോ എന്റമ്മക്ക് കൊണ്ടൊരണ്ടത് വേറാരാ എന്നൊക്കെ കുറുമ്പ് കാട്ടി ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു!

പക്ഷെ എല്ലാം ഒതുക്കി ഞാനാ കൊണ്ടുവന്നെന്ന് പറയാൻ ഞാനൊരു ചിരി കാണിച്ചതേയുള്ളൂ. തമ്പുരാട്ടിയും അതിനൊരു മറു ചിരി ചിരിച്ചത് മാത്രം കണ്ടു.

എന്നാ ഇത്രേം സ്നേഹം കാണിച്ച എന്റടുത്തു ഒന്ന് നിൽക്കാ.വിശേഷം ഒക്കെയൊന്നു ചോദിക്കാ ?.എവിടെ !ദുഷ്ടക്ക് അതൊന്നും ശീലമില്ല!കണ്ടില്ലേ നോക്കാതെ അടുക്കളയിയിൽ നിന്ന് വന്ന