Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 11 [രാമന്‍]

എന്നെപോലെ തന്നെ മുന്നിലെ കാഴ്ച കണ്ടു നിൽക്കുന്ന ശ്രീദേവിയെ നോക്കി ഞാൻ താമശക്ക് ചോദിച്ചു.

“മിണ്ടിപ്പോവരുത്...!...” അമ്മ ചുണ്ടിൽ വിരൽ വെച്ചു പറഞ്ഞു. .“കൊല്ലാ ചാവാ എന്നുള്ള ചിന്തയേ നിന്റെ മനസ്സിലുള്ളൂ...”

“പിന്നെന്തിനാ ചേച്ചിയും ആരും കാണാതെ എന്നെ കൂട്ടികൊണ്ട് വന്നത്...ഉമ്മ തരാനാ.....?” ഞാൻ അവസരം വീണ്ടു മെടുത്തു. ഈ തണുപ്പിൽ ഈ ആരും കാണാത്ത കുഞ്ഞി ഇരുട്ടിൽ അമ്മയെ ഉമ്മവെക്കാൻ കിട്ടിയാലോ.

അമ്മ സമ്മതിച്ചാൽ കോളടിച്ചില്ലേ? അതോണ്ടങ്ങു പറഞ്ഞു പോവുന്നതാ.എന്നാ ഈ ചെക്കൻ വീണ്ടും അതിലേക്കാണല്ലോ പോവുന്നേയെന്നെ പോലെ അമ്മ മുഖം ചുളിക്കിക്കാട്ടി . ദുഷ്ട വീണ്ടും എതിർക്കാനുള്ള പുറപ്പാടാ.

“എന്നെകൊണ്ട് ഒച്ചയെടുപ്പിക്കരുത് നീ..നല്ല തല്ലു തരുട്ടോ ഞാൻ...”മുന്നിലെ രണ്ട് സ്റ്റെപ്പിറക്കി ആ പടിയിൽ എന്നെ മെല്ലെയിരുത്തിച്ചോണ്ട് അമ്മ ശാസന തുടങ്ങി. സ്വാഭാവികം!

എല്ലാ അമ്മമാരും പറയുന്നതല്ലേ!! എന്നെ തൊടാതെ എന്നാ ഞാനൊന്ന് കൈ നീട്ടിയാൽ അമ്മപെണ്ണിന്റെ മുഖവും മുടിയും,കയ്യും ,തോളും വേണേ അമ്മമുലകൾ വരെ ആ ബാക്കിലൂടെ കയ്യിട്ട് പിടിക്കാനെത്തുന്ന പോലെ അതേ പടിയിൽ അമ്മയിരുന്നു.

കൈ ആ മടിയിൽ വെച്ച് കുറുമ്പോടെ എന്നെ നോക്കി.

“നിന്നെയിവിടേക്ക് ഒറ്റക്ക് ഞാൻ കൊണ്ടൊന്നത്..എനിക്ക് നിന്നെ നല്ല വിശ്വാസമായോണ്ടാ..ബലമായി നീയെന്നെ കേറിപിടിക്കേ...ഉമ്മ തരേ ഒന്നുചെയ്യൂല്ലാന്നുള്ള ഉറപ്പിന്മേൽ അത് തെറ്റിക്കാനുമ്മ പുറപ്പാടാ നിന്റെ?

....“ വല്ല്യ ദേഷ്യമുള്ള ചോദ്യമൊന്നുമല്ല! അമ്മയുടെ കുഞ്ഞിക്കുറുമ്പനായ എന്നെ അടക്കി നിർത്തി ആ കയ്യിലാക്കാനുള്ള തന്ത്രാ!

“അല്ലേലും അമ്മയുടെ സമ്മതമില്ലാതെ ഞാനതൊന്നും ചെയ്യൂല്ലല്ലോ....! തമ്പുരാട്ടിക്ക് എന്റെ മനസ്സ് തീരെ അറീല്ലട്ടോ!...വെറുതെ എന്നെ സംശയിക്കാ...?” പരിഭവം ഞാൻ ആ മുഖത്തു നോക്കി കാട്ടി.

ആ ചെറിയ