Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 5 [രാമന്‍]

കണ്ടില്ലല്ലോ? എങ്ങനെ കാണാനാ മുഴുവൻ മറച്ചു കൊണ്ടല്ലേ അമ്മപ്പെണ്ണിന്റെ നടപ്പ്. പാൽപായസം പോലുള്ള വയറൊന്നു ഒളിഞ്ഞു നോക്കാൻ കൂടെ സമ്മതിക്കൂല്ലാ.എന്നാലും എങ്ങനേലും പാടൊന്ന് കാണണം. തബുരാട്ടിയെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കേണ്ടി വരും. ബാത്‌റൂമിൽ പോവുമ്പോഴോ, ഡ്രസ്സ്‌ മാറുമ്പോഴും മാത്രമേ അങ്ങനെ ഒരു ചാൻസ് ഉള്ളു. ഇല്ലേൽ അമ്മ തന്നെ എനിക്ക് തുറന്നു കാണിച്ചു തരേണ്ടി വരും.

വീട്ടിൽ മുഴുവൻ ആളുകൾ നിറഞ്ഞു കൂടിയിരുന്നു, വരാന്തയിലേക്ക് കേറിയപ്പോ അച്ഛന്റെ ബോഡി വരാന്തയിലുണ്ട്. ഞാൻ സ്കൂളിൽ നിന്ന് വരുന്നേയുള്ളു.അനുഷേച്ചിയെ ആണേൽ കാണുന്നുമില്ല. ആളുകളെയെല്ലാം കണ്ട് പേടി എന്റെ ചെറിയ മനസ്സിൽ ഉരുണ്ടു കേറി. ഞാൻ അമ്മയെയാണ് തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

“മോനൂ...” ആളുകളെ ഇടയിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ വിളി. തിരിഞ്ഞു ഞാൻ നോക്കിയപ്പോ അമ്മയുണ്ട് കരയുന്നു. എന്റെ നെഞ്ച് വിങ്ങിപ്പോയി...

“മോനൂ...” വീണ്ടും കരയുന്ന അമ്മയുടെ വിളി.

എന്റെ വായിൽ നിന്ന് വാക്കുകളൊന്നും വന്നില്ല. പെട്ടന്ന് അമ്മയുടെ ചുറ്റും പോലീസുകാർ. അച്ഛനെ കൊന്നത് അമ്മയാണ് പോലും.അമ്മയുടെ കയ്യിൽ വിലങ് വെക്കണത് ഞാൻ കണ്ടു. എന്നെ നോക്കി അമ്മ കരഞ്ഞു

“മോനൂ....”

ഞാൻ ഞെട്ടിഎഴുന്നേറ്റു.

“അമ്മേ...” വായിൽ നിന്ന് അറിയാതെ വന്നു. കൺ മുന്നിൽ അനുഷേച്ചി ചിരിക്കുന്നു.

“എന്താടാ മോനൂസേ...അമ്മയെ വിളിക്കുന്നെ...?” ഞാനൊന്നു ശ്വാസം വിട്ടു. ഇത്രനേരം മോനൂ വിളിച്ചത് ചേച്ചിയാണ്. അമ്മയെന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്ക കൂടെയില്ലന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചില്ലല്ലോ.എനിക്ക് ചിരി വന്നു പോയി. ഞാൻ ചേച്ചിയെ നോക്കി .കുളിച്ചു സുന്ദരി ആയി നീല ചുരിതാർ ടോപ്പു ഒരു കറുത്ത പാന്റുമിട്ട് നെറ്റിയിൽ ചന്ദനക്കുറിയും തൊട്ട്, ഐശ്വര്യത്തോടെ എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു. നുണക്കുഴി കാട്ടിയുള്ള ചിരിയും