Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍]

ഞാനും ചിരിച്ചു പോയി.ആദ്യമായാണ് ഏട്ടത്തി ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നത്. ഇങ്ങനെ ഒരു ഭാവം ആ മുഖത്തേ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.

പുറത്തു നിന്ന് ചൂട് കാറ്റ് കാറിനുള്ളിലേക്ക് അടിച്ചു കേറി.നല്ല വെയിലുണ്ട്. കാറിനുള്ളിലേക്ക് എന്റെ തല മാത്രമേയുള്ളു. ബാക്കി പുറത്തു വെയിൽ കൊള്ളാണ്.അകലെ നിന്ന് മാന്തി പൊളിക്കുന്ന ജെ സി ബി യുടെ ശബ്‌ദം ഇപ്പോഴും കേൾക്കുന്നുണ്ട്. റോട്ടിലൂടെ പോവുന്ന നാട്ടുകാരിൽ പലരും ഞങ്ങളുടെ നിൽപ്പ് മെല്ലയെങ്കിലും,അറിയാത്ത പോലെ നോക്കുന്നുണ്ട്. എന്തേലും കാണിക്കട്ടെ! ഞാൻ അവരെ മൈൻഡ് ചെയ്യാൻ പോയില്ല .എന്നാലും നോട്ടം അസ്സഹന്യമായി തുടങ്ങി.

“പോയാലോ...? നമുക്ക് ഏട്ടത്തിയുടെ വീട്ടിൽ പോവാം .അമ്മയെ കാണണ്ടേ.? ...” കരച്ചിൽ വിട്ട് ഇത്തിരി ശാന്തത ആ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് നേർത്ത ചിരിയുടെ തുമ്പ് ആ ചുണ്ടിൽ നിന്ന് മെല്ലെ മങ്ങി.

“അതൊന്നും വേണ്ടന്നെ.....” ആ മുഖം ചുരുങ്ങി “അനുഷയോട് ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ .പെട്ടന്ന് അമ്മയെ ഓർത്തു പോയപ്പോ പറഞ്ഞു പോയതാ ...ഇറങ്ങി പൊന്നേരെ പിന്നെ ഞാൻ ചെന്നിട്ടില്ല .ആവഴിക്ക് ഇനി ചെന്ന ശെരിയാവത്തില്ല ..” ഏട്ടത്തി വേണ്ടാന്നുള്ള അർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി.ഞാൻ അതിന് സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാൻ പോവുന്നേയില്ലായിരുന്നു. ആ ഉള്ളിൽ അമ്മയെ കാണാൻ നല്ല കൊതിയുണ്ടെന്ന് തന്നെയാണ് അനുഷേച്ചി പറഞ്ഞത്.

“ഏട്ടത്തിക്ക് എന്റെ കൂടെ തമ്പുരാട്ടിയുടെ മുന്നീ വരാൻ ധൈര്യല്ലേ?  ” ഞാൻ സിമ്പിൾ ആയി ചോദിച്ചു.

“മ് ” ഉണ്ടെന്ന് ചെറിയൊരു മൂളൽ.അത്രേയുള്ളൂ! “അത്രയൊന്നും വേണ്ടാ എന്റെ ആനി കൊച്ചേ അങ്ങട്ട് പോവാൻ .വേണ്ടല്ലോ? ” ഏട്ടത്തി വേണ്ടാന്ന് മെല്ലെ തലയാട്ടി.കൂടെ ഞാൻ ആനിക്കൊച്ചേ വിളിച്ചതിന്റെ ഒരു നാണമാണെന്ന് തോന്നുന്നു, മെല്ലെയൊന്ന് പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞു പോയി.

“ നമ്മളിന്ന് ഏട്ടത്തിയുടെ അമ്മയെ കണ്ടേ തിരിച്ചു പോരു. എന്നിട്ട് നമുക്ക് തമ്പുരാട്ടിയുടെ വായിൽ നിന്ന് നല്ലപോലെ കേൾക്കാനുള്ളതാ. ..” ഞാൻ സത്യം ഒരു മടിയും