Chapter Title : തമി 2 [Maayavi]

ഞാൻ തലയും കുമ്പിട്ടു നിന്നു എന്നിട്ടു ""അതു അന്ന് വീണു കലോടിഞ്ഞോണ്ട്"" ""ആഹ് ഇനി അടുത്തതും കൂടെ ഒടിക്കാനാണോ"" "'യ്യോ ഇല്ല ലച്ചു പതുക്കേ ഓടിക്കത്തോളു ദൂരെ എങ്ങും പോകുല്ല പ്ലീസ് പ്ലീസ് നല്ല ലച്ചുവല്ലേ"" അടുക്കളയിൽ പാത്രം കഴുകികൊണ്ടിരുന്ന ലച്ചുന്റെ പിന്നിലൂടെ കെട്ടിപിടിച്ചു മാക്സിമം കൊഞ്ചി ""യ്യടാ എന്തൊരു സോപ്പാ. നിന്റെ അമ്മ പ്രതേകം പറഞ്ഞു നിനക്കു വണ്ടി കൊടുക്കരുതനു."' ദുഷ്ട്ട! പണ്ടെങ്ങോ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് വീണ് കാലൊണ്ടിഞ്ഞേ പിന്നെ എന്നെ വണ്ടിയിൽ ഒറ്റക്ക് വിടാറില്ല.ആകെ പോന്നത് മാലുനെ ബാങ്കിൽ നിന്നു കൂട്ടാൻ മാത്രം എത്രെ ഒക്കെ പറഞ്ഞിട്ടു അമ്മ അതു മാത്രം സമ്മതിച്ചു തന്നില്ല.ഞാൻ വീണ്ടും ലച്ചുനു ഒരു സ്വസ്ഥതയും കൊടുക്കാണ്ട് പിറകിന് നടന്നു അവസാനം സമ്മതിച്ചു. ""ശെരി സമ്മതിച്ചു പതുക്കെ വേണം ഓടിക്കാൻ ദൂരെ എങ്ങും പോകരുത് നിന്റെ തള്ളേടെ വായിയിരിക്കുന്നതു കേൾക്കാൻ എനിക്കു വയ്യതോണ്ടാ.അറിയാല്ലോ അവളെ"" "" എനിക്കു അറിഞ്ഞൂടെ;മാലുനോട് പറയണ്ട"" വണ്ടി കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ ലച്ചുനു കെട്ടിപ്പിടിച്ചുമ്മ കൊടുത്തു പറഞ്ഞു "" അയ്യടാ കള്ളം ചെയ്യാൻ എന്തോരുത്സാഹം"" ഒന്നുടെ ഇളിച്ചു ഞാൻ അമ്മമ്മയെ വിട്ടകന്നു. ""ലെച്ചു ആ കീ ഒന്നു തരോ സ്റ്റാർട് ആക്കി നോക്കാം അതു മൊത്തം പൊടിയാ"" സ്ലാബിൽ ചാരി ഇരുന്നോണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. ""ആ മുറിയിൽ എങ്ങനും കാണൂം പോയെടുത്തോ "" എന്നെ നോക്കാതെ സ്വന്തം ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിച്ചോണ്ട്‌ ലച്ചു പറഞ്ഞു. ""ഓ എനിക്കെങ്ങും വയ്യ നോക്കിനടക്കാൻ എന്റെ പൊന്നല്ലേ ഒന്നെടുത്തു തായോ""

""ഓ ഈ ചെക്കനെകൊണ്ട് തോറ്റല്ലോ"' കൈയിലെ വെള്ളം നേര്യതിൽ തുടച്ചുകൊണ്ട്‌ കലിപ്പോടെ എന്നെ ഒന്നു ഇരുതി നോക്കി ""ഹും; വാ എനി അതുകിട്ടാണ്ട് എന്റെകുഞ്ഞു നിന്നു കാലു കിഴക്കണ്ട"" എന്നും പറഞ്ഞു ലെച്ചു പുള്ളിക്കാരിടെ റൂമിലേക്ക്‌ കയറി.ഞാൻ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി സൂര്യന്റെ ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു ചന്ദ്രൻ വരാറായി അതിന്റെ തെളിവുകൾ മാനമെങ്ങും പടർന്നു.നല്ല ചുവപ്പ് പടർന്ന ആകാശം.ചുവപ്പെന്ന് തീർത്തും പറയാനാകില്ല ഒരു ഇളം ഓറഞ്ച് കലർന്ന ചുവപ്പ്.മനസിനെ കുളിരണിയിക്കുന്ന ദൃശ്യം.എനിക്കു ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത് അസ്തമയ സന്ധ്യയാണ്.രാത്രിയുടെ വരവറിയിക്കുന്ന മനോഹരമായ ചിത്രം. ""ന്നാ കിച്ചുട്ടാ""