Chapter Title : തമി 2 [Maayavi]

"" ലെച്ചു ഇതു എന്തുവാ പറയുന്നേ"" സ്വരം അൽപ്പം കടുപ്പിച്ചു ചോദിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും അമ്മമ്മ ഹാളിൽ എത്തി പാൽ അവൾക്ക് കൊടുത്തു.എന്നിട്ടു എന്നെ നോക്കി ""എന്താ ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ"" സെറ്റിയിൽ കിടന്ന ന്യൂസ്പേപ്പർ എടുത്തു വായിക്കുന്നക്കൂട്ടത്തിൽ ചോദിച്ചു. ""നാളെ മുതൽ പാറുനെ ബാങ്കിൽ ആക്കുകയും വിളിച്ചോണ്ട് വരികയും വേണം എന്നു"" എന്റെ മറുപടി ഒന്നും ഇല്ലാത്തോണ്ട് എന്നെ നോക്കി അമ്മമ്മ പറഞ്ഞു. "" അതെന്തിനാ ഞാൻ കൊണ്ടുപോന്നേ എത്രം നാളും ഒറ്റക്കല്ലേ പോയെ പിന്നെ എപ്പോ എന്താ ഒരു പുതുമ"" എന്നെ ഇവൾടെ ഡ്രൈവർ ആയിട്ടാണോ എങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നെ ദേഷ്യത്തോടെ അവളെ നോക്കിയപ്പോ അവൾ ഇതൊന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന ഭവമാണ്. ""ഇത്രേം നാളും എങ്ങനെ ആയിരുന്നോ അതെനിക്ക് അറില്ല നാളത്തെ കാര്യവാ ഞാൻ പറഞ്ഞേ"" അന്ത്യശാസനം പോലെ അമ്മമ്മ പറഞ്ഞു "" ഞാൻ പോകുല്ല "" ഞാൻ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. ""അതെന്താ നിനക്കു പോയാൽ"" ഇവരെന്താ നാഗവല്ലി കളിക്കുന്നോ. ""അല്ല ലച്ചു കുഞ്ഞേച്ചിക്ക് വയ്യാണ്ടിരിക്കുവല്ലേ അപ്പോ ഞാൻ എങ്ങനാ കൊണ്ടുപോന്നെ"' വളരെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു . "" നീ ശ്രദിച്ചു ഓടിച്ചാൽ മതി.വലിയ കുഴിയുള്ള വഴിയല്ലലോ"" എന്റെ ന്യായികരണത്തെ നിഷ്കരണം തള്ളി അമ്മമ്മ പറഞ്ഞു. ""അല്ല ലച്ചു മാമൻ എന്താ കുഞ്ഞേച്ചിയോട് വണ്ടി എടുക്കണ്ടാന്നു പറഞ്ഞേ കുഞ്ഞിന് വല്ലോം പറ്റുന്നൊണ്ടല്ലേ അതുപോലെ മാമൻ പറയുന്നത് അനുസരിച്ചില്ലേ മാമനു എന്തോതൊന്നും"" അമ്മമ്മടെ അടുത്തു ചെന്നിരുന്നു മാക്സിമം പാവത്താനായി അഭിനയിച്ചു പറഞ്ഞു. ""അതെ അവൻ പറയുന്നതല്ലേ കേൾക്കാൻ പറ്റു അവനാ പറഞ്ഞേ നീ ഇവളെ കൊണ്ടാക്കിക്കോളൂമെന്നു.ഇടക്ക് തലകറങ്ങി വീഴുമിവളു അതോണ്ട് ഒറ്റക്ക് വിടാൻ പറ്റൂല്ല. എനി വണ്ടിയിൽ പോന്നതാ കൊഴപ്പൊമെങ്കിൽ നടന്ന് പോയാലും മതി"" ഓ കോപ്പ് ഏതു നേരത്താണോ എവിടെ വരാൻ തോന്നിയത്. ""അതു സാരമില്ലമ്മേ കിച്ചുനെ ബുദ്ദിമുട്ടിപ്പിക്കണ്ടാ"" ഹോ സമാദാനം നിനക്കെങ്കിലും കാര്യം മനസിലായല്ലോ നന്ദിയോടെ അവളെ നോക്കിയപ്പോ അവൾ പാലൂഗ്ലാസുമായി യുദ്ധത്തിലാ. ""അവന് ഒരു ബുദ്ദിമുട്ടുമില്ല കിച്ചു വരും നാളെ മുതൽ നിന്റെകൂടെ"" അമ്മമ്മ തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ നിന്നും മാറുന്നില്ല. ""അല്ല കിച്ചു ഞാൻ