Chapter Title : തമി 2 [Maayavi]

തന്നേ മുഖത്തു കലിപ്പ് ഭാവം വന്നു. ""നീ എവിടെ പോയിരുന്നെടാ"" കലിപ്പിലാണ് ചോദ്യം.ഇതിപ്പോ ദേഷ്യപ്പെടാൻ മാത്രം എന്തുണ്ടായി.നെറ്റി ചുളിച്ചു അവളെ നോക്കിയപ്പോ അവിടേം ആശ്വാസം. "" ഞാ...ഞാൻ നടക്കാൻ പോയി"" ആദ്യം ഒന്നു പതറിയെങ്കിലും പറഞ്ഞോപ്പിച്ചു. ""നടക്കാനോ "" ആ മുഖത്ത് ആശ്ചര്യഭാവം.അതെ എന്നു തലയാട്ടി. ""എന്റെ ചെക്കാ എന്നാൽ നിനക്കൊന്നു പറഞ്ഞിട്ടു പോയിക്കോടാരുന്നോ"" കൈയിൽ ഒരു കുഞ്ഞടി തന്നു അമ്മമ്മ പറഞ്ഞു. ""അതിനു എവിടെ ആരും എഴുനേറ്റില്ലായിരുന്നു"" കൈയുഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "" എന്നാലും ഞങ്ങളാകെ പേടിച്ചുപോയി,നിന്റെ റൂം തുറന്നു കിടക്കുന്നു നിന്നെ എവിടെ എങ്ങും കാണുന്നില്ലാന്നു പാറു പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഞാനറിയുന്നത്.ഇവിടെ എങ്ങും നോക്കിയിട്ടു കണ്ടില്ല,ഞാൻ വിചാരിച്ചു..."" പാതിയിൽ നിറുത്തി കള്ളച്ചിരിയോടെ ലച്ചു എന്നെ നോക്കി. ""ഓഹോ ഞാൻ തിരിച്ചു പോയിന്നു കരുതി ഇല്ലേ "" ""പിന്നനല്ലാതെ അവൾ ഇന്നലെ വിളിച്ചു എന്തൊരു കരച്ചിലാരുന്നുന്നോ ഞാൻ ഏതാണ്ട് നിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നപ്പോലെ ഒരു സ്വസ്ഥതയും തന്നില്ല"" അതിനൊന്നു ചിരിച്ചു കാണിച്ചു റൂമിലേക്ക്‌ പോയി.ഫോൺ എടുത്തു അമ്മനെ വിളിച്ചു കുറച്ചു സമയം സംസാരിച്ചു.അപ്പോഴേക്കും താഴേന്നു അമ്മമടെ വിളി വന്നു.കൈയിൽ ആവിപറക്കുന്ന കട്ടനുമായി എന്നെ കാത്തിരിക്കുവാരുന്നു.എനിക്കു പാൽ ചായയെക്കാൾ കട്ടനാണ് ഇഷ്ട്ടം.എന്നും നടത്തം കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ അമ്മടെ വക സ്ഥിരമുള്ളതാണ്.അമ്മമ്മടെ അടുത്തു ചെന്നിരുന്നു കാപ്പി കുടിച്ചു. "" ഈ മഞ്ഞതു നടന്നാൽ പനി വരൂലേ കിച്ചുട്ടാ"" നെറ്റിയിൽ വീണു കിടന്ന മുടി മാടി ഒതുക്കികൊണ്ട് അമ്മമ്മ ചോദിച്ചു.ശെരിയാ എനിക്കും അങ്ങനെ ഒരു സംശയമ്മുണ്ട്.എന്നാലും അതു പുറമെ കാണിച്ചില്ല. ""ഏയ് ഞാൻ എന്നും നടക്കാൻ പോകുന്നതാ"" കാപ്പി കുടിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ നിസാരം പോലെ പറഞ്ഞു. ""അവിടെ ഇത്രേം മഞ്ഞു ഇല്ലാലോ"" ""ഏയ് എന്റെ ബോഡി അത്രക്കും വീക്ക്‌ അല്ല ലച്ചു"" കൈയിലെ മസിലുരുട്ടി കാണിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "" മ്മ് ആയിക്കോട്ടെ"" ""ങഹാ പിന്നെ കാപ്പി കുടിച്ചു റെഡി ആകാൻ നോക്കു ആ കൊച്ചിനെ കൊണ്ടാക്കണം"" അടുക്കളയിലോട്ടു നടക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ പെട്ടന്നോർത്ത പോലെ പറഞ്ഞു അമ്മമ്മ വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു നടന്നു.അത്രയും നേരം മറന്നിരുന്നകാര്യം എന്റെ ഓർമയിലേക്ക് വന്നു.തലയാകെ പുകയുന്ന പോലെ പോകാൻ