Chapter Title : ഓർമക്കുറിപ്പ് [കത്തനാർ]

കുളിച്ചിറങ്ങി. അവന് ഒരു സാധാരണ തോർത്ത് മാത്രം നൽകി. പിന്നീട് ഹരിഹരൻ ഒരു ചുവന്ന പട്ടുവസ്ത്രം കൊണ്ടുവന്നു.

സ്വയം അത് ആദിത്യനെ ഉടുത്തുകൊടുത്തു. ആ കണ്ണുകളിൽ എന്തോ വിചിത്രമായ ഭാവമുണ്ടായിരുന്നു. സ്നേഹമോ? അഭിമാനമോ? അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും? ആദിത്യന് മനസ്സിലായില്ല.

കർമ്മങ്ങൾ നടക്കേണ്ട സ്ഥലത്തേക്ക് അവനെ കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ നിരവധി ആളുകൾ ആദരവോടെ മാറിനിന്നു. ഒരു വയോധികനായ പൂജാരി മുന്നോട്ട് വന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് കുറഞ്ഞത് എഴുപത് വയസ്സെങ്കിലും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

വെളുത്ത താടിയും ചുളിവുകൾ വീണ മുഖവും. എന്നാൽ അദ്ദേഹം ആദിത്യന്റെ മുന്നിലെത്തി കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു. ആദിത്യൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. ഇത്രയും പ്രായമുള്ള ഒരാൾ തന്നോട് നമസ്കരിക്കുന്നത് ആദ്യമായിരുന്നു.

"തിരുമേനി..." പൂജാരി വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു. ആദിത്യൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തോടെ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി. താൻ വെറും പതിനഞ്ചു വയസ്സുള്ള യൗവ്വനത്തിലേക്കു കടക്കുന്ന കുട്ടിയല്ലേ? ഈ വൃദ്ധൻ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത്?

പൂജാരി അതൊന്നും വിശദീകരിച്ചില്ല. വളരെ ആദരവോടെ ഓരോ മന്ത്രവും ചൊല്ലിക്കൊടുത്തു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആദിത്യൻ യന്ത്രം പോലെ എല്ലാം അനുസരിച്ചു.

അവന്റെ മുന്നിൽ രണ്ടു ചിതകൾ ഒരുക്കപ്പെട്ടു. ഒന്നിൽ മഹാദേവൻ. മറ്റേതിൽ ഹരിദേവൻ. അവസാനം പൂജാരിയുടെ നിർദേശപ്രകാരം അവൻ തീ കൊളുത്തി. ആദ്യമായി ഒരു വിറയൽ അവന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി.

ജ്വാലകൾ പതുക്കെ ഉയർന്നു. പിന്നീട് വലിയ തീയായി മാറി. അവന്റെ പിതാവിന്റെ ശരീരം അഗ്നിയിൽ മറഞ്ഞു. ഒരിക്കലും ശരിയായി പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യൻ.

എന്നിട്ടും ആ കാഴ്ച അവനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. അടുത്ത ചിതയിൽ ഹരിദേവനും.

സമയം കടന്നുപോയി. കൂട്ടം പതുക്കെ പിരിഞ്ഞുതുടങ്ങി. ആദ്യമെത്തിയവർ ആദ്യം പോയി. പിന്നീട് ബന്ധുക്കളും ഗ്രാമക്കാരും. സന്ധ്യ