Chapter Title : ഓർമക്കുറിപ്പ് [കത്തനാർ]

നിന്നു. ശേഷം മെല്ലെ ചുറ്റും നോക്കി.

അവിടെ ഒരു വൃദ്ധസ്ത്രീ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കരച്ചിലിനിടയിലും അവളുടെ മുഖത്ത് വിചിത്രമായൊരു രാജകീയത ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളായിരിക്കണം തന്റെ പിതാമഹി. അവളുടെ അരികിൽ നാലു സ്ത്രീകൾ ഇരുന്നു കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആദിത്യൻ അവരെ നിരീക്ഷിച്ചു.

അവരിൽ രണ്ടുപേർ മധ്യവയസ്കരായിരുന്നു. ഏകദേശം മുപ്പത്തിയഞ്ചിനോട് ചേർന്നു വരുമായിരിക്കും. അവരാണ് തന്റെ അപ്പച്ചി അഥവാ അത്തമാർ എന്ന് അവൻ അനുമാനിച്ചു. മറ്റൊരാൾ കുറച്ചൂടെ ഇളയത്.

ഒരു മുപ്പത്തിനടുത്തുതോന്നിക്കുന്നു. ഹരിദേവന്റെ ഭാര്യയായിരിക്കാം. നാലാമത്തെ സ്ത്രീ ഏറ്റവും ചെറുപ്പവും ഏറ്റവും സുന്ദരിയുമായിരുന്നു. ഒരു ഇരുപത്തിയഞ്ചു, ഏറിയാൽ ഇരുപത്തിയാറ് മാത്രേ ആരും പറയൂ.

ശരിയായ വയസ്സ് എത്രയാണാവോ. അവളുടെ മുഖം കരഞ്ഞുകരഞ്ഞ് വീർത്തിരുന്നു. അവളെ കണ്ട നിമിഷം തന്നെ ആദിത്യന്റെ മനസ്സ് കട്ടിപിടിച്ചു. അതാണ് അഞ്ജന.

മഹാദേവന്റെ രണ്ടാംഭാര്യ. തേവടിച്ചി. പതിനെട്ടുവയസ്സ് തികഞ്ഞിട്ടുതന്നെയാണോ ഭാര്യയുമായി പിരിഞ്ഞ തന്റെ അച്ഛനെ വശീകരിച്ചിവൾ സ്വന്തമാക്കിയത്? തന്റെ അമ്മയുടെ സ്ഥാനത്ത് വന്ന സ്ത്രീ. അവൻ ഉടൻതന്നെ കണ്ണുകൾ മാറ്റി.

അടുത്ത് ഏഴു പെൺകുട്ടികൾ നിൽക്കുന്നതും അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ചിലർ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചിലർ കൗതുകത്തോടെ തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു. കസിനുകളോ അർധസഹോദരിമാരോ ആയിരിക്കും. അതിൽ കൂടുതൽ ചിന്തിക്കാൻ അവന് താൽപര്യമുണ്ടായില്ല.

അവൻ മുഖം തിരിച്ചു. അപ്പോൾ ഹരിഹരൻ മുന്നോട്ട് വന്നു.

"സമയം കളയാൻ പാടില്ല."

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദം ഉറച്ചതായിരുന്നു.

"കുട്ടിയെ തയ്യാറാക്കൂ."

കേശവൻ അവനെ നേരെ തറവാട്ടുകുളത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. സൂര്യൻ പടിഞ്ഞാറോട്ട് ചായാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. കുളത്തിലെ വെള്ളം തണുത്തിരുന്നില്ല. തന്നെ ആരും ഒന്നും ചോദിക്കാതെ ഓരോ ചടങ്ങുകളിലേക്കും തള്ളിവിടുന്നതായി ആദിത്യന് തോന്നി.

എന്നാലും അവൻ എതിർത്തില്ല. കുറച്ചുസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ