Chapter Title : ഓർമക്കുറിപ്പ് [കത്തനാർ]

പെൺകുട്ടി ശരിക്കും വ്യത്യസ്തയാണ്. പക്ഷേ അവൾ തന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നതും അവനറിഞ്ഞു. അതിനുശേഷം നാല് വേലക്കാരികളും മുന്നോട്ട് വന്നു.

കാർത്യായനി. തങ്കം. രാധ. മിനി. അവർ ഓരോരുത്തരും "ഉണ്ണിത്തമ്പുരാനേ" എന്ന് പറഞ്ഞ് വണങ്ങി. പക്ഷേ അവരുടെ മുഖത്തെ സ്നേഹം വ്യാജമല്ലായിരുന്നു. സ്നേഹത്തിന്റെ കൂടെ മറ്റൊരു ഭാവവും അവരുടെ കണ്ണിൽ അവൻ കണ്ടു.

പ്രത്യേകിച്ച് കാർത്യായനിക്ക്. തനിക്ക് തോന്നിയതാവാം എന്നവൻ വിചാരിച്ചു. അവൾ ആദിത്യനെ നോക്കിയത് സ്വന്തം മകനെ നോക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നോ? അതോ ഒരു യജമാനനെ പോലെയോ ?അതുമല്ലെങ്കിൽ കാമത്തിൽ തിളച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു നാണമുള്ള വേശ്യയെപ്പോലെയോ? അവനതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചില്ല.

എല്ലാവരുടെയും പരിചയപ്പെടുത്തൽ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സാവിത്രി കൈ ഉയർത്തി.

"മതി." ശേഷം ആദിത്യനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

"ബാക്കിയുള്ളവരെ വഴിയിൽ കണ്ടുകൊള്ളും. ഈ ഇല്ലത്തിലുള്ള എല്ലാരെയും ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് പരിചയപ്പെടാൻ പറ്റില്ല."

അവൻ തലയാട്ടി. അപ്പോഴാണ് സാവിത്രി മറ്റൊരു കാര്യം പറഞ്ഞത്.

"ഒരു കാര്യം ഓർക്കണം."

എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിച്ചു.

"ഈ ഇല്ലത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ നീയാണ്."

ആദിത്യൻ ഒന്ന് നിശ്ചലമായി.

"അതുകൊണ്ട് ജോലിക്കാരോട് സംസാരിക്കാൻ മടിക്കണ്ട. അവർക്ക് നിന്റെ വയസ്സിന്റെ മൂന്നിരട്ടി പ്രായമുണ്ടെങ്കിലും പ്രശ്നമില്ല. അവർ നിന്റെ ആളുകളാണ്. നീ മര്യാദ കാണിക്കേണ്ടതില്ല എന്നല്ല. പക്ഷേ അകലം വയ്ക്കേണ്ട. അവർ കുടുംബമാണ്."

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആദിത്യൻ നന്ദനയെ നോക്കി. അവളുടെ മുഖം ഉടനെ മുറുകി. അവൾക്ക് ആ വാചകം ഇഷ്ടമായില്ലെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു.

"ഉടമയും സേവകരും അവസാനം കുടുംബമാണെന്ന് പോലും."

ആ ആശയം തന്നെ അവൾക്ക് ഇഷ്ടമല്ലായിരിക്കാം. ആദിത്യൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു. മറക്കാതെ. ഒടുവിൽ സാവിത്രി കുട്ടികളിലേക്ക് നോക്കി.

"ശരി. ഇനി നിങ്ങൾക്കൊരു