Chapter Title : ഓർമക്കുറിപ്പ് [കത്തനാർ]

മൗനം പാലിച്ചു.

“നിന്റെ അച്ഛൻ വഴിതെറ്റിയോ എന്ന് നീ ചോദിച്ചാൽ, അതിന് ലളിതമായൊരു മറുപടി എനിക്കില്ല. മഹാദേവൻ അത്യന്തം പ്രതിഭാശാലിയായിരുന്നു. പക്ഷേ അറിവിനെക്കാൾ വേഗത്തിൽ അവന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ വളർന്നു. അതായിരുന്നു അവന്റെ ദുരന്തം.”

ആദിത്യന്റെ മുഖം മുറുകി.

“അയാളെക്കുറിച്ച് അറിയണമെന്നില്ല.”

“ഇന്ന് അറിയണമെന്നില്ല. ഒരിക്കൽ അറിയേണ്ടിവരും.”

“എന്തിന്?”

“കാരണം അവന്റെ തീരുമാനങ്ങളുടെ നിഴലിലാണ് നീ ഇപ്പോൾ നിൽക്കുന്നത്.”

മുറിയിലെ വായു പെട്ടെന്ന് ഭാരമുള്ളതായതുപോലെ ആദിത്യന് തോന്നി. ജനാലയിലൂടെ വന്ന കാറ്റ് മേശപ്പുറത്തെ ഒരു പഴയ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ താളുകൾ മറിച്ചു. ഹരിഹരൻ കൈ നീട്ടി അത് അടച്ചു.

“നീ എന്നോട് ചോദിച്ചില്ലേ, വേദങ്ങൾ മുഴുവൻ സത്യമല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്താണ് സത്യമെന്ന്?”

“അതെ.”

“ജീവിതം തന്നെയാണ് സത്യം.”

ആദിത്യൻ പ്രതീക്ഷിച്ച മറുപടിയല്ലായിരുന്നു അത്.

“അതിന്റെ അർഥമെന്താണ്?”

“ഒരു പുസ്തകത്തിനും ജീവിതത്തെ മുഴുവനായി ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ല. ഒരു ഗുരുവിനും സൃഷ്ടിയുടെ എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളും അറിയില്ല. മനുഷ്യർ കാണുന്നതും അനുഭവിക്കുന്നതും തലമുറകളിലൂടെ കൈമാറുന്നതുമാണ് അവരുടെ വിജ്ഞാനം.

പക്ഷേ ജീവിതം അവരുടെ വാക്കുകളെക്കാൾ വലുതാണ്. ലോകം ഒരു ഗ്രന്ഥത്തിനകത്ത് ഒതുങ്ങുന്നില്ല.”

ഹരിഹരൻ ജനാലയ്ക്കപ്പുറം നോക്കി. ദൂരെയായി മരങ്ങൾക്കിടയിൽ പള്ളിമേടയുടെ മേൽക്കൂര കാണാമായിരുന്നു.

“ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു കഥ പറയാം.”

“കഥയോ?”

“അതെ. ഇപ്പോൾ അതിനെ സത്യമായി കാണേണ്ട. ഒരു കെട്ടുകഥ കേൾക്കുന്നതുപോലെ കേട്ടാൽ മതി. അതിനുള്ളിൽ വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള കാര്യങ്ങളുണ്ടാകും. നീ പഠിച്ചിട്ടുള്ളതുമായി പൊരുത്തപ്പെടാത്ത കാര്യങ്ങളും ഉണ്ടാകും.

അതുകൊണ്ട് കേൾക്കുമ്പോൾ നിന്റെ അറിവിനെ ഉപേക്ഷിക്കണമെന്നല്ല ഞാൻ പറയുന്നത്. സംശയങ്ങൾ തലയിൽ സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് കേൾക്കുക. കഥ തീർന്നശേഷം നിനക്കിഷ്ടമുള്ളത്ര ചോദിക്കാം.”

ആദിത്യൻ ഹരിഹരനെ സംശയത്തോടെ നോക്കി.