Chapter Title : ഓർമക്കുറിപ്പ് [കത്തനാർ]

ലോകത്തേക്ക് ചിലർ വന്നു.”

“എവിടെനിന്ന്?”

“അറിയില്ല.”

“ആകാശത്തിൽ നിന്നാണോ?”

“ഒരുപക്ഷേ. അതല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യന് സങ്കൽപ്പിക്കാനാവാത്ത മറ്റേതെങ്കിലും ലോകത്തിൽനിന്ന്. ചില പുരാതനരേഖകൾ അവർ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്നുവെന്ന് പറയുന്നു. മറ്റുചിലത് അവർ കാലത്തിന്റെ അതിരുകൾ കടന്നുവന്നവരാണെന്ന് പറയുന്നു.

വേറെ ചില രേഖകൾ നമ്മുടേതിനൊപ്പം നിലകൊള്ളുന്ന മറ്റൊരു തലത്തിൽ നിന്നാണ് അവർ പ്രവേശിച്ചതെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

“മറ്റൊരു തലമോ?”

“ഒരു മുറിയിൽ നീയും ഞാനും ഇരിക്കുന്നു. അതേ സ്ഥലത്ത് നമ്മുക്ക് കാണാനാവാത്ത മറ്റൊരു മുറിയുണ്ടെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കൂ. അവിടെയുള്ളവർക്ക് നമ്മെ കാണാൻ കഴിയില്ല.

നമുക്ക് അവരെയും കാണാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ ചില വാതിലുകൾ തുറക്കുമ്പോൾ രണ്ടു മുറികളും ഒരേ സ്ഥലമാകും.”

ആദിത്യൻ ചിന്തിച്ചു.

“അങ്ങനെയുള്ള ഒരു വാതിലിലൂടെയാണോ അവർ വന്നത്?”

“അതും ഒരു സാധ്യതയാണ്. ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ തെളിവുകളില്ല. കാരണം അവരെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യരേഖകൾ വാക്കുകളായിരുന്നില്ല. ചിത്രങ്ങളും ചിഹ്നങ്ങളുമായിരുന്നു. മനുഷ്യർ പിന്നീട് അവയ്ക്ക് അർത്ഥം നൽകി.

ആ അർത്ഥങ്ങൾ തലമുറകൾ കടന്നപ്പോൾ മാറുകയും ചെയ്തു.”

ഹരിഹരൻ മേശപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ചെറുപെട്ടി തുറന്നു.

ഹരിഹരൻ ആ ചെറിയ പെട്ടിയുടെ മൂടി പതുക്കെ തുറന്നു. അതിനുള്ളിൽ കുറച്ച് മങ്ങിയ ലോഹത്തകിടുകളും, കാലപ്പഴക്കം മൂലം തവിട്ടുനിറം പിടിച്ച ഏതാനും താളിയോലക്കഷണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവയിൽ ഒന്നെടുത്ത് അദ്ദേഹം വിരലുകൾക്കിടയിൽ തിരിച്ചു നോക്കി.

“ഇവ യഥാർത്ഥ ചരിത്രമാണെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല,” അദ്ദേഹം തുടങ്ങി. “പക്ഷേ പല കാലഘട്ടങ്ങളിലായി പല സംസ്കാരങ്ങളിലും, പരസ്പരം ബന്ധമില്ലാത്ത പ്രദേശങ്ങളിലും, ഒരേപോലുള്ള കഥകൾ ആവർത്തിച്ച് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ അവയെ പൂർണമായും അവഗണിക്കാനും പറ്റില്ല.”

ആദിത്യൻ മുന്നോട്ടാഞ്ഞിരുന്നു.

“ആ ജീവികൾ എല്ലാവരും ഒരുപോലെയായിരുന്നില്ല,” ഹരിഹരൻ പറഞ്ഞു. “മനുഷ്യരെപ്പോലെ തന്നെ രണ്ടു കൈകളും