Chapter Title : ഹരിഹരം [കത്തനാർ]

അടിസ്ഥാനരഹിതമാണെന്ന് കരുതി. പക്ഷേ ഹരിദേവൻ അതിനെ ഗൗരവമായി എടുത്തു. മനുഷ്യനും ലൂപിനും തമ്മിൽ സന്തതി ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ രോഗം മാറിയിരിക്കുന്നു എന്നർത്ഥം. ഇതുവരെ നിലനിന്ന എല്ലാ നിയമങ്ങളും തെറ്റിയേക്കാം.”

“അതിനു കറുത്ത വളയുമായി എന്ത് ബന്ധം?”

“കുഞ്ഞിന്റെ മനസ്സിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ. ലൂപിൻരോഗം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് തിരിച്ചറിയാൻ. അമ്മയെ ചോദ്യംചെയ്യാൻ. കറുത്ത വളയുടെ ധാരകനായ മഹാദേവനാണ് അതിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യൻ.”

“അവർ ഒറ്റയ്ക്കാണോ പോയത്?”

“ഡ്രൈവർ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഗ്രാമത്തിന് പുറത്തുവച്ച് അവനെ കാത്തിരിക്കാനാക്കി. അകത്തേക്ക് മഹാദേവനും ഹരിദേവനും മാത്രം പോയി.”

“അവർ എന്തെങ്കിലും കണ്ടെത്തിയോ?”

“അതാണ് അറിയാത്തത്. അവസാനമായി ഹരിദേവൻ എനിക്ക് അയച്ച സന്ദേശത്തിൽ വീട്ടു ശൂന്യമാണെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ നിലത്ത് നഖപ്പാടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. മനുഷ്യന്റേതല്ല. സാധാരണ ലൂപിന്റേതിനെക്കാൾ ചെറുതും.”

“കുഞ്ഞിന്റേതോ?”

“അങ്ങനെയായിരിക്കാം.”

“ശേഷം?”

“അർധരാത്രിക്കുശേഷം അവർ മടങ്ങി. പുലർച്ചെ അവരുടെ കാർ മലവഴിയുടെ താഴെ തകർന്നുകിടക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തി.”

“ബ്രേക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടതാണോ?”

“ആദ്യപരിശോധനയിൽ അങ്ങനെ തോന്നി. എന്നാൽ ബ്രേക്കിന്റെ ലോഹക്കുഴലുകൾ മുറിച്ചിരുന്നില്ല. പുറത്തുനിന്ന് കേടാക്കിയതുമല്ല.”

“പിന്നെ?”

“കുഴൽ അകത്തുനിന്ന് പൊട്ടിയിരുന്നു. എന്തോ അതിനുള്ളിലൂടെ അതിശക്തമായി സമ്മർദം നൽകിയതുപോലെ.”

“അത് എങ്ങനെ സാധിക്കും?”

“അറിയില്ല.”

“അവർ അപകടത്തിൽ മരിച്ചില്ലേ?”

ഹരിഹരൻ ആദിത്യന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“മഹാദേവന്റെ ശരീരത്തിലെ മുറിവുകൾ അപകടവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. പക്ഷേ കഴുത്തിൽ രണ്ടു അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.”

“കടിയേറ്റതോ?”

“പൂർണമായ കടിയല്ല. കൂർത്ത രണ്ടു പല്ലുകൾ ചർമ്മത്തിൽ തുളച്ചതുപോലെ.”

“യക്ഷി?”

“അങ്ങനെ തോന്നിപ്പിക്കും. പക്ഷേ ശരീരത്തിൽനിന്ന് രക്തം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.”

“ഹരിദേവൻ?”

“അവന്റെ വലതുകൈയിൽ നീളം കൂടിയ നാല് നഖപ്പാടുകൾ. ലൂപിന്റെ ആക്രമണത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. പക്ഷേ മുറിവിന്റെ അരികിൽ വെള്ളിനിറമുള്ള