Chapter Title : സുമലതം [കത്തനാർ]

നിന്ന് ഗാഢമായ ചുംബനത്തിലായി. പന്ത്രണ്ടുമണി ശബ്ദിച്ച ഘടികാരത്തിന്റെ ടിക് ടിക് ശബ്ദം മാത്രമേ കേൾക്കുന്നുള്ളൂ. പക്ഷേ ചെറിയമ്മ പെട്ടെന്ന് പിന്നോട്ട് വലിഞ്ഞു. “വേണ്ട… ആരെങ്കിലും കാണും…” അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഇരുഭാഗങ്ങളിലും ഓടി നോക്കി.

“എന്നാൽ” ആദി അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു “എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വരൂ.”

അവൾ നിസ്സഹായയായി നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ തീ അവളെ കത്തിച്ചു. അവൾ തലയാട്ടി. ആദി അവളുടെ കൈ മുറുക്കെ പിടിച്ച് മെല്ലെ നടന്നു. അവന്റെ മുറിയുടെ അരികിലെത്തി, വാതിൽ തുറന്ന് അവളെ അകത്തേക്ക് കയറ്റി. വാതിൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ചാരി അടച്ചു.

മുറിയിൽ ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ജനലിലൂടെ വെളിച്ചം കടന്നുവരുന്നു, അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവങ്ങൾ അവന് കാണാം. അവൻ അവളെ കൈകൾക്കിടയിൽ പിടിച്ച് തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. “ഇനി ആരും കാണില്ല.”

ചെറിയമ്മ നിശ്വസിച്ചു: “ആദി…ഞാൻ… ഞാൻ നിന്നെ ഉപയോഗിക്കുകയാണെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ?”

അവൻ അവളുടെ വാക്കുകൾ തടഞ്ഞു, വീണ്ടും ചുണ്ടുകളിൽ ചുംബിച്ചു. ഇത്തവണ കടുപ്പമായി, ആവേശത്തോടെ. അവളുടെ മുഖം തന്റെ കൈപ്പത്തികളിൽ പിടിച്ച്, അവൻ അവളെ പിന്നിലേക്ക് തള്ളി. കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ അവൾ വീണു.

“ഇല്ല ചെറിയമ്മേ എനിക്കങ്ങനെ ഒരിക്കലും തോന്നില്ല. ചെറിയമ്മക്ക് എന്നെ എത്രത്തോളം ഇഷ്ടമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.”

അവൻ അവളുടെ മുകളിലേക്ക് കയറി, കട്ടിലിൽ അവളെ തള്ളി. അവളുടെ ചുവന്ന ചുരിദാർ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തീ പിടിപ്പിച്ചു. അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു, കണ്ണുകളിൽ, മൂക്കിൽ, കവിളുകളിൽ… താഴോട്ട്… അവളുടെ കഴുത്തിൽ, അവളുടെ കഴുത്തിലെ നാഡി മിടിക്കുന്നത് അവൻ ചുണ്ടുകൾക്ക് നേരെ അടുത്തറിഞ്ഞു.

“ആദി… എന്റെ ഉണ്ണീ …” ചെറിയമ്മ