Chapter Title : സുമലതം [കത്തനാർ]

തരാൻ നിനക്ക് പറ്റുമോ? “

” പറ്റില്ല. “

അവളുടെ മുഖത്ത് വീണ്ടും ആ വേദന തെളിഞ്ഞു. അവൾ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് ആദി കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

” പക്ഷേ ചെറിയമ്മയെ ചെറിയമ്മ ആയി കാണുകയാണെങ്കിൽ പറ്റും. “

അവൾ അവനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്തെ അത്ഭുതത്തിന് അതിരില്ലായിരുന്നു.

അവളുടെ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ആദിയുടെ മനസ്സിൽ ആഴമായി പതിഞ്ഞു. ആ കണ്ണുകളിലെ നനവ്, ആ കണ്ണുകളിലെ കാമം, മാതൃത്വം, പിന്നെ സ്നേഹം… അവൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. അവൾ ചോദിച്ചു: “എന്നാൽ?”

ആദി മുന്നോട്ട് നടന്നു. അവളുടെ അരികിലെത്തി, അവളുടെ കവിളിൽ തടവി. “ഞാൻ ഒത്തിരി ആലോചിച്ചു. ചെറിയമ്മ ഒരു കുഞ്ഞിനെ അർഹിക്കുന്നു. വളധാരി ആയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ പോലും ഞാൻ എന്നാൽ കഴിവതെല്ലാം ചെയ്തേനെ. കാരണം ചെറിയമ്മ എന്റെ മനസ്സിൽ എന്റെ അമ്മക്ക് തുല്യയാണ് ഇപ്പോൾ. അതുകൊണ്ട് എന്ത് നടന്നാലും ചെറിയമ്മ എന്റെ മനസ്സിൽ വേറെ ഒരു ആൾ ആകില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഞാൻ ചെറിയമ്മ എന്നെ മനസ്സിൽ വിളിക്കൂ.”

അവൾ മെല്ലെ വിളിച്ചു: “ആദി…”

അവന്റെ കാതുകൾക്ക് നേരെ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ അടുത്തു.

“ഇനിയും.”

“ഉണ്ണി…” അവളുടെ ശ്വാസം അടിമുടി വേഗത്തിലായി.

“ഇനിയും.”

“മോനേ…” അവളുടെ ശബ്ദം പതിഞ്ഞു, നിലവിളിയായി മാറി.

അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ കവിഞ്ഞെടുത്തു. ആദ്യം മെല്ലെ, പിന്നെ കടുപ്പമായി. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വെണ്ണ പോലെ മൃദുവായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൻ അവയെ തന്റേതാക്കി. അവളുടെ ഉള്ളംകൈകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതിഞ്ഞു, തളർന്നു, പിന്നെ അവന്റെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

ഒന്നാം നിലയിലെ ആ നടവഴിയിൽ അവർ