Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

[ഒന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തുടങ്ങുന്നു. ഈ അധ്യായത്തിൽ ഞാൻ കമ്പി എഴുതാൻ ഉദ്ദേശിച്ചില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ മൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ കമ്പി ചിലർക്ക് ഇഷ്ടപെടാത്തതിനെ തുടർന്നാണ് പുതിയൊരു ശൈലി പരിശ്രമിക്കാൻ വേണ്ടി ഈ അധ്യായത്തിൽ കമ്പി കേറ്റിയിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ അത് വായനക്കാരന്റെ ആസ്വാദനത്തിന് ഭംഗം വരുത്താതിരിക്കാൻ, കറുത്ത വള ആദിയുടെ സ്വഭാവത്തിൽ മെല്ലെ വരുത്തുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ആയി ആണ് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. വായിച്ചു അഭിപ്രായം രേഖപെടുത്തുക.]

അധ്യായം 4: മാധവം

വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ കണ്ട കാഴ്ച അഞ്ജനയെ നിശ്ചലയാക്കി.

മുറിക്കുള്ളിൽ ആദിത്യനും സുമലതയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇരുവരുടെയും ദേഹത്ത് തുണികളില്ല. നിലത്ത് ചിതറിക്കിടന്നിരുന്ന ചില തുണികളും താളിയോലകളും. കട്ടിലിനരികിൽ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ. ആദിത്യന്റെ, അല്ല തന്റെ മകന്റെ ചുണ്ടുകൾ ഇതാ തന്റെ സ്വന്തം പെങ്ങളെ പോലെ കരുതിയ, അല്ല തന്റെ സ്വന്തം പെങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ അമരുന്നു.

അഞ്ജനയുടെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന തളിക വിരലുകളിൽനിന്ന് വഴുതിവീണു.

പിച്ചളപ്പാത്രം മരത്തറയിൽ പതിച്ചപ്പോൾ ഇടനാഴിയിലാകെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി. അതിലുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളും മഞ്ഞളും നിലത്തു ചിതറി.

അവൾ ആദിത്യനെ നോക്കി.

പിന്നെ സുമലതയെ.

വീണ്ടും അവന്റെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിലേക്കു.

അഞ്ജനയുടെ മുഖത്ത് ആദ്യം ഭയമാണ് തെളിഞ്ഞത്.

അതിന്റെ പിന്നാലെ ആശയക്കുഴപ്പം.

അവസാനം കോപം.

എന്നാൽ ആ കോപം ആരോടാണെന്ന് അവൾക്കുതന്നെ നിശ്ചയമില്ലായിരുന്നു.

ആദിത്യനോടോ ?

സുമലതയോടോ ?

മഹാദേവന്റെ രഹസ്യങ്ങളിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടെന്നു കരുതിയിട്ടും അതേ ഇരുട്ട് വീണ്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കു കടന്നുവന്നതിനോടോ ?

“അമ്മേ…”

ആദിത്യൻ കട്ടിലിൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

അഞ്ജന ഒരക്ഷരംപോലും പറഞ്ഞില്ല. അവൾ തിരിഞ്ഞ് ഇടനാഴിയിലൂടെ വേഗത്തിൽ നടന്നു.

“അമ്മേ, നിൽക്ക്.”

അവൾ നിന്നില്ല.

ആദിത്യൻ ഒരു നിമിഷം സുമലതയെ നോക്കി.