Chapter Title : സുമലതം [കത്തനാർ]

സുമലതയുടെ കൈ പിടിച്ചു.

അവൾ കൈ തിരിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിടിയിൽനിന്ന് വഴുതി. തോളിനു താഴേക്ക് ശരീരം താഴ്ത്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്നിലേക്ക് കടന്നു. കാലിന്റെ പിന്നിൽ ചവിട്ടി മുട്ടുകുത്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

ഹരിഹരൻ ശരീരം തിരിച്ചു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈപ്പുറം സുമലതയുടെ തോളിൽ പതിച്ചു.

സുമലത വായുവിലൂടെ തെറിച്ചു. നിലത്തു വീഴുന്നതിനു മുൻപ് അവൾ കൈ കുത്തി ശരീരം തിരിച്ചു. കാലുകളിൽത്തന്നെ ഇറങ്ങിയെങ്കിലും തോളിലെ വേദന മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു.

അസ്ഥി പൊട്ടിയിരിക്കാം.

അവൾ തോളൊന്നു തിരിച്ചു.

അകത്തുനിന്ന് ചെറിയൊരു ശബ്ദം.

സ്ഥാനം തെറ്റിയ സന്ധി തിരികെ കയറ്റി.

സ്വർണക്കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ ശക്തമായി മിന്നി.

ഹരിഹരൻ വീണ്ടും ആക്രമിച്ചു.

ഇത്തവണ സുമലത പിന്നോട്ടു മാറിയില്ല.

അവൾ മുന്നോട്ടുചെന്നു.

രണ്ടുപേരും മുറിയുടെ നടുവിൽ കൂട്ടിയിടിച്ചു.

കളരിയിൽ ഒരുമിച്ചുപരിശീലിച്ച രണ്ടു യോദ്ധാക്കളുടെ പോരാട്ടംപോലെ ആയിരുന്നില്ല അത്. ഒരാൾ തന്റെ വേഗവും ചാപല്യവും ഉപയോഗിച്ചു. മറ്റൊരാൾ ശുദ്ധമായ ശക്തിയും വളയിൽനിന്നു ലഭിക്കുന്ന ഊർജവും. സുമലത ഹരിഹരനെക്കാൾ വേഗത കാണിച്ചു. അയാളാക്കട്ടെ അവളെക്കാൾ ശക്തിയും.

സുമലതയുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും കണക്കുകൂട്ടലുണ്ടായിരുന്നു.

ഹരിഹരന്റെ പ്രഹരം എത്തുന്നതിനു തൊട്ടുമുൻപ് ശരീരത്തിന്റെ കോണം മാറ്റി. കയ്യുടെ ദിശ പിടിച്ച് ശക്തിയെ വഴിതിരിച്ചു. മുട്ടുകളെയും കഴുത്തിനെയും കണ്ണുകളെയും ലക്ഷ്യമാക്കി ചെറുതും വേഗമുള്ളതുമായ ആക്രമണങ്ങൾ നടത്തി.

ഹരിഹരന്റെ ഓരോ പ്രഹരവും മാരകമായിരുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഷ്ടി നിലത്തു പതിച്ചപ്പോൾ മരപ്പലക പൊട്ടി.

കാൽ ചുമരിൽ തട്ടിയപ്പോൾ കൊത്തുപണിയുള്ള തൂൺ വിറച്ചു.

കൈയിൽനിന്ന് പുറപ്പെട്ട മഞ്ഞപ്രകാശം കട്ടിലിന്റെ ഒരുഭാഗം തകർത്തു.

സുമലത ഓരോ ആക്രമണത്തിൽനിന്നും തലനാരിഴയ്ക്കാണ് രക്ഷപ്പെട്ടത്.

ഒരിക്കൽ ഹരിഹരന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽനിന്ന് ഒരു വിരൽദൂരം മാത്രം