Chapter Title : സുമലതം [കത്തനാർ]

മരത്തടി പൊട്ടുന്ന ശബ്ദംപോലെ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി.

“നിർദേശം പൂർത്തിയാക്കൂ!” സുമലത വിളിച്ചു.

ഹരിഹരൻ അവളെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

സുമലത അയാളുടെ കൈയ്ക്കടിയിലൂടെ വഴുതി. ഒരു കാൽ നിലത്തൂന്നി ശരീരം തിരിച്ച് മറ്റേ കാൽ അയാളുടെ വാരിയെല്ലുകളുടെ വശത്ത് പതിപ്പിച്ചു.

ആഘാതത്തിന്റെ ശബ്ദം മുറിയിലാകെ മുഴങ്ങി.

ഹരിഹരൻ പകുതിച്ചുവട് പിന്നോട്ടുപോയി.

സുമലത നിലത്തിറങ്ങിയ ഉടൻ വീണ്ടും ആക്രമിച്ചു. കൈമുട്ട് അയാളുടെ കഴുത്തിനുനേരെ. അടുത്ത നിമിഷം വിരലുകൾ കണ്ണുകളിലേക്കു. ഹരിഹരൻ തല തിരിച്ച് ആദ്യപ്രഹരം തടഞ്ഞു. രണ്ടാമത്തേത് കൈത്തണ്ടകൊണ്ട് മാറ്റി.

അയാൾ തിരിച്ചടിച്ചു.

സുമലത പിന്നിലേക്ക് വളഞ്ഞു.

മഞ്ഞപ്രകാശം നിറഞ്ഞ കൈ അവളുടെ മുഖത്തിനുമുകളിലൂടെ കടന്നുപോയി. മുടിയുടെ ഏതാനും ഇഴകൾ വായുവിൽ മുറിഞ്ഞുപറന്നു.

അവൾ നിലത്തു കൈകുത്തി ശരീരം തിരിച്ചു. ഇരുകാലുകളും ഹരിഹരന്റെ മുട്ടുകളുടെ പിന്നിൽ പതിച്ചു.

സാധാരണ മനുഷ്യൻ നിലത്തുവീഴേണ്ട പ്രഹരം.

ഹരിഹരൻ പിന്നോട്ടു നീങ്ങിയില്ല.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈ മിന്നൽപോലെ ഉയർന്നു.

സുമലത തല താഴ്ത്തി ഒഴിഞ്ഞു. മഞ്ഞപ്രകാശം അവളുടെ തലയ്ക്കുമുകളിലൂടെ കടന്ന് പിന്നിലെ കൽച്ചുമരിൽ പതിച്ചു. ചുമരിലെ ചുണ്ണാമ്പ് പൊട്ടിച്ചിതറി. കല്ലിൽ ആഴമുള്ള കുഴി രൂപപ്പെട്ടു.

സുമലത നിലത്തു കൈകളൂന്നി കാലുകൾ ചുഴറ്റി. അവളുടെ കണങ്കാൽ ഹരിഹരന്റെ മുട്ടിൽ പതിച്ചു. അദ്ദേഹം ഒരുനിമിഷം തുലനം നഷ്ടപ്പെടുത്തി.

അത് ഉപയോഗിച്ച് അവൾ എഴുന്നേറ്റു.

ഇടതുകൈ കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മണിക്കട്ടു പിടിച്ചു.

വലതുമുട്ട് വയറിലേക്ക്.

കൈമുട്ട് താടിയിലേക്ക്.

പിന്നെ കഴുത്തിന്റെ വശത്തേക്ക് നഖങ്ങൾ.

മൂന്നു പ്രഹരങ്ങളും ഒരു ശ്വാസത്തിനുള്ളിൽ.

ഹരിഹരന്റെ തല പിന്നോട്ടു തെറിച്ചു. ചർമ്മത്തിൽ നാല് മുറിവുകൾ തെളിഞ്ഞു. രക്തം ഒഴുകിതുടങ്ങി.

“ഇതാണോ നിന്റെ മുഴുവൻ ശക്തി?”

ഹരിഹരൻ