Chapter Title : സുമലതം [കത്തനാർ]

കണക്കാക്കപ്പെടുമെന്ന പ്രതീക്ഷ.”

അവൾ ആദിത്യന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി.

“പക്ഷേ അത്ര മാത്രം ആയിരുന്നില്ല. ഹരിദേവനെ എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടുതുടങ്ങിയിരുന്നു. വിവാഹശേഷം ആ ഇഷ്ടം വളർന്നു. ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ പൂർണതയുള്ള ജീവിതമായിരുന്നില്ല. രഹസ്യങ്ങളും കടമകളും വേട്ടകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും അദ്ദേഹം എന്നെ ഒരിക്കലും താഴെയായി കണ്ടിട്ടില്ല.”

“കുഞ്ഞില്ലാത്തതിനെക്കുറിച്ച്?”

“അദ്ദേഹത്തിന് വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്കും. പക്ഷേ ഒരിക്കലും എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയില്ല. രണ്ടുപേരും അറിഞ്ഞെടുത്ത തീരുമാനത്തിന്റെ ഫലമായിരുന്നു അത്.”

സുമലതയുടെ കണ്ണുകളിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞുവെങ്കിലും ഒഴുകിയില്ല.

“ചില വേദനകൾക്ക് പരിഹാരമില്ല, ഉണ്ണീ. അവയ്ക്കൊപ്പം ജീവിക്കാൻ പഠിക്കണം. ഹരിദേവനെ വിവാഹം ചെയ്തതിൽ എനിക്ക് പശ്ചാത്താപമില്ല. വീണ്ടും അതേ തീരുമാനം എടുക്കേണ്ടിവന്നാലും ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കും.”

ആദിത്യൻ മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.

കുറച്ചുനേരത്തിനു ശേഷം സുമലത എഴുന്നേറ്റു.

“ഇന്ന് ഇവിടെവരെ മതി. നീ കണ്ടതൊന്നും ഇപ്പോൾ മറ്റാരോടും പറയരുത്.”

“അഞ്ജനയെക്കുറിച്ചുള്ളതും?”

സുമലതയുടെ മുഖം ഗൗരവമായി.

“പ്രത്യേകിച്ച് അത്.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“അവളുടെ കഥ അവൾക്കുതന്നെ പറയാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. എന്റെ ഓർമയിൽനിന്നു കണ്ട ശകലങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവളുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് മറ്റുള്ളവരോട് സംസാരിക്കരുത്.”

ആദിത്യൻ തലകുലുക്കി.

“പക്ഷേ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കണം,” സുമലത പറഞ്ഞു. “ഒരു മനുഷ്യന്റെ വേദന അറിഞ്ഞതുകൊണ്ട് നിന്റെ അമ്മയുടെ വേദന അസത്യമാകില്ല. ദേവിക അനുഭവിച്ചതും യാഥാർഥ്യമാണ്. അഞ്ജന അനുഭവിച്ചതും. ഒരാളോടുള്ള കരുണ മറ്റൊരാളോടുള്ള വിശ്വസ്തതയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല.”

ആ വാക്കുകൾ ആദിത്യന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു.

അന്നുമുതൽ അവന്റെ ജീവിതത്തിന് പുതിയൊരു ക്രമം ലഭിച്ചു.

പുലർച്ചെ കളരി.

രാവിലെ വേദപഠനം.

ഉച്ചയ്ക്കുശേഷം ഇല്ലത്തിന്റെ കണക്കുകളും ഭൂമിയുടെ വിവരങ്ങളും.

വൈകുന്നേരം ആയുധപരിശീലനം.

രാത്രിയിൽ സുമലതയോടൊപ്പം വളകളുടെ രഹസ്യാഭ്യാസം.

രണ്ടുദിവസത്തിനകം ചെറിയമ്മ തന്റെ കുടുംബക്കാരുടെ