Chapter Title : സുമലതം [കത്തനാർ]

മാറ്റുന്നു.

നീലവള കാലത്തെ ഭരിച്ചാലും, മറ്റു വളകളെപ്പോലെ ധാരകന്റെ അടിസ്ഥാനശരീരത്തെയും ഉയർത്തുന്നു. രോഗബാധിതജീവികളുടെ മാറ്റപ്പെട്ട ശരീരവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ കഴിയുന്നവിധം അവന്റെ ജീവസ്പന്ദനം മാറിയിരിക്കാം.

അതുകൊണ്ടാണ് അസാധ്യമായ ഗർഭം നിലനിന്നത്.

ആ തിരിച്ചറിവിനൊപ്പം സുമലതയുടെ ഓർമയിൽ മറ്റൊരു ചിന്ത ഉയർന്നു.

ആദിത്യൻ അതിനെ തേടിയതല്ല. എങ്കിലും അതിന്റെ വേദന അത്ര ശക്തമായിരുന്നതിനാൽ മറയ്ക്കാനായില്ല. ഒരു വളധാരിക്ക് ലൂപിൻ സ്ത്രീയിൽ ആരോഗ്യത്തോടെ കുഞ്ഞിനെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ...

ഹരിദേവനോടൊപ്പം തനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട മാതൃത്വം പൂർണമായി അസാധ്യമായിരുന്നില്ല. അവളുടെ ഓർമയിൽ മഹാദേവന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. യൗവനകാലത്തെ മഹാദേവൻ. കറുത്ത വളയുടെ പുതിയ ധാരകൻ. അഹങ്കാരവും ആകർഷണവും ഒരുമിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യൻ.

ഹരിദേവനുമായുള്ള വിവാഹത്തിനു മുൻപും ശേഷവും സുമലതയെ മോഹത്തോടെ നോക്കിയ നിമിഷങ്ങൾ. അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് കടക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്. വാക്കുകളിലൂടെ ആകർഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്. സഹോദരന്റെ ഭാര്യയാണെന്ന അതിരിനെപ്പോലും ബഹുമാനിക്കാതെ അടുത്തുവന്നത്.

സുമലത ഓരോ തവണയും നിരസിച്ചു. ഹരിദേവനോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ അവൾക്ക് ഒരിക്കലും സംശയമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മഹാദേവനോടൊപ്പം പോകണമെന്ന ആഗ്രഹവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നിട്ടും പ്ലാനാശ്ശേരിയിലെ കുഞ്ഞിനെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യം മനസ്സിലാക്കിയ നിമിഷം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇരുണ്ടൊരു ചിന്ത ഉയർന്നിരുന്നു.

അന്ന് താൻ വേറൊരു തീരുമാനം എടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ?

മഹാദേവന്റെ ക്രൂരതയും അഹങ്കാരവും അവഗണിച്ച് മാതൃത്വത്തിനുള്ള ഒരവസരം മാത്രം തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ?

തനിക്കും ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടാകുമായിരുന്നോ?

ആ ചിന്ത ഉയർന്ന നിമിഷം തന്നെ സുമലത അതിനെ വെറുത്തു. ഹരിദേവനോടുള്ള വഞ്ചനപോലെ തോന്നി. സ്വന്തം ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ ബന്ധത്തെ ഒരു നിറവേരാത്ത ആഗ്രഹത്തിന്റെ പേരിൽ അപമാനിക്കുന്നതുപോലെ.

പക്ഷേ ആ ചിന്ത ഉയർന്നിരുന്നു. പലപ്രാവശ്യം. ചിലപ്പോൾ അയാളെ കൂടുതൽ ഇഷ്ടമായിരുന്നെങ്കിൽ താൻ അയാളുടെ കൂടെ കിടക്കുമായിരുന്നോ?