Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

ജാഗ്രത മങ്ങി. ശരീരം നേരെ നിന്നു. ബോധം ഉറക്കത്തിന്റെയും ഉണർവിന്റെയും ഇടയിലുള്ള നിലയിലേക്കു വഴുതി.

ആദിത്യൻ അവളുടെ മുന്നിലെത്തി.

“അത്തേ.”

പ്രതികരണമില്ല.

“എന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ടോ?”

ലളിത വളരെ ചെറുതായി തലയാട്ടി.

കറുത്ത വളയുടെ ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് ഒരാളെ ഇങ്ങനെ പൂർണമായി നിശ്ചലമാക്കുന്നത് ആദ്യമായിരുന്നു. മനസ്സിൽ വിജയത്തിന്റെ ചെറിയൊരു ചൂട് ഉയർന്നു.

അതോടൊപ്പം ഭയവും.

ഇത് എത്ര എളുപ്പമാണ്.

ഒരാളുടെ സ്വതന്ത്രബോധം അടക്കി സ്വന്തം നിർദേശം അനുസരിപ്പിക്കുക.

മഹാദേവന് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ ശക്തിയോടുള്ള അതിരുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടതെന്ന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നതുപോലെ.

ആദിത്യൻ ആ ചിന്ത തള്ളിമാറ്റി.

ഇപ്പോൾ ഉദ്ദേശ്യം മറക്കരുത്.

അവൻ കറുത്ത വള തെളിഞ്ഞ കൈ ലളിതയുടെ നെറ്റിയിൽവച്ചു.

സ്പർശിച്ച നിമിഷം അവളുടെ മനസ്സ് ഒരു വലിയ വീടുപോലെ മുന്നിൽ തുറന്നു.

ആദ്യം പുറംതലത്തിലുള്ള ഓർമകൾ.

സാവിത്രിയുടെ മകളായി വളർന്ന ബാല്യം.

സഹോദരന്മാരായ മഹാദേവനും ഹരിദേവനും.

മൂത്ത സഹോദരിയായി ഹരിദേവനെ ശാസിച്ചതും സംരക്ഷിച്ചതും.

മഹാദേവന്റെ അഹങ്കാരം ബാല്യത്തിൽത്തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങൾ.

ഹരിദേവന്റെ മൃദുസ്വഭാവം.

രാമനുമായുള്ള വിവാഹം.

ഗൗരിയുടെയും പാർവ്വതിയുടെയും ജനനം. ഈ ഓർമ വന്നപ്പോൾ അവനെന്തോ പന്തികേടു തോന്നി.

കുടുംബത്തിൽനിന്നു മാറി ഭർത്താവിനൊപ്പം കഴിഞ്ഞ ആദ്യവർഷങ്ങൾ.

പിന്നെ വീണ്ടും പുതുശ്ശേരിയിലേക്കുള്ള വരവ്.

ആദിത്യൻ ഓർമകളിലൂടെ ആഴത്തിലേക്കു നീങ്ങി.

അഞ്ജന പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിലേക്കു വന്ന ദിവസം തെളിഞ്ഞു.

വളരെ ചെറുപ്പമായൊരു സ്ത്രീ. പതിനെട്ടു തികഞ്ഞോ എന്ന് ആരും സംശയിച്ചു പോകുന്ന രൂപം.

ഭയം മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ച കണ്ണുകൾ.

മഹാദേവന്റെ പിന്നിൽ നിശ്ശബ്ദയായി നിന്ന രൂപം.

ലളിതയുടെ ഉള്ളിൽ ഉയർന്ന കോപം.

എന്നാൽ ആ കോപം അഞ്ജനയോടുമാത്രമായിരുന്നില്ല.

മഹാദേവനോടായിരുന്നു കൂടുതൽ.