Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

നേരിയൊരു പുഞ്ചിരി കാണിച്ചു.

“അതാണ് ഞങ്ങളും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.”

“പക്ഷേ സാഹചര്യം ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ,” രാധ കൂട്ടിച്ചേർത്തു, “ഞങ്ങളുടെ തീരുമാനം ഞങ്ങൾ എടുക്കും.”

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ സംശയമില്ലായിരുന്നു.

ആദിത്യന് അതിഷ്ടമായില്ല. എങ്കിലും ഇരുവരുടെയും ഉറപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ കൂടുതൽ തർക്കിച്ചില്ല.

“അത്തരമൊരു സാഹചര്യം വരാതിരിക്കാനാണ് ആദ്യം ശ്രമിക്കുക,” അവൻ പറഞ്ഞു.

“അതാണ് നല്ല കാരണവൻ പറയേണ്ടത്,” സുമലത പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ നല്ല വേട്ടക്കാരൻ ഏറ്റവും മോശമായ സാധ്യതയ്ക്കും തയ്യാറായിരിക്കും.”

അവൾ കാറിലേക്കു നടന്നു.

പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിലെ വാഹനങ്ങളുമായി യാതൊരു സാമ്യവുമില്ലാത്ത കാറായിരുന്നു അത്. ഇരുണ്ട ചാരനിറം. അലങ്കാരമില്ല. രജിസ്ട്രേഷൻ നമ്പർ മറ്റൊരു ജില്ലയിലേത്. നഗരത്തിലെ ഒരു ചെറിയ വ്യാപാരിയുടെ വാഹനമായി തോന്നും.

“ഈ കാർ എവിടെനിന്നാണ്?” ആദിത്യൻ ചോദിച്ചു.

“ഞങ്ങളുടെ ഒരാളുടേത്,” കരുണൻ പറഞ്ഞു. “പ്ലാനാശ്ശേരിയുടെ അതിർത്തിയിൽനിന്ന് മാധവൻ ഇറങ്ങുന്നത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാലും പുതുശ്ശേരിയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കില്ല.”

“പ്രധാനവഴി മുഴുവൻ ഇതിലാണോ?”

“ഗ്രാമത്തിൽനിന്ന് നാലു കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള സുരക്ഷിതവീടുവരെ.”

സുമലത ആദിത്യന്റെ തോളിൽ കൈവച്ചു.

“അവിടെ ചെന്നാൽ ആദ്യം വിശ്രമിക്കണം. ഉടനെ തെക്കേടത്തേക്കു പോകരുത്. ഗ്രാമത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് മനസ്സിലാക്കാതെ അകത്തുകയറുന്നത് അപകടമാണ്.”

“ഒരു ദിവസം നിരീക്ഷണം.”

“അതെ. കരുണൻ ഗ്രാമത്തിലേക്കു പോകും. നീയും രാധയും സുരക്ഷിതവീട്ടിൽ തയ്യാറെടുപ്പുകൾ പൂർത്തിയാക്കണം.”

ആദിത്യൻ കാറിൽ കയറുന്നതിനുമുൻപ് ഒരിക്കൽ പള്ളിമേടയിലേക്കു തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

മരങ്ങൾക്കിടയിൽ അതിന്റെ മേൽക്കൂര മാത്രം കാണാം. അതിനടിയിൽ മൂന്ന് സ്വർണത്തട്ടുകൾ. മഞ്ഞവള. കാളികയുടെ പ്രതിമ. ഹരിഹരന്റെ മരണത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ.

തന്റെ ജീവിതം മാറ്റിയ എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളും ആ കെട്ടിടത്തിനുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ.

കരുണൻ ഡ്രൈവർസീറ്റിൽ കയറി. രാധ പിന്നിലെ സീറ്റിൽ ആദിത്യന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു. സുമലത