Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

രാധയുടെയും മുഖത്ത് മാറ്റമുണ്ടായില്ല.

“എന്റെ കുടുംബം തലമുറകളായി പുതുശ്ശേരിയിലെ വളധാരകരെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്,” സുമലത തുടർന്നു. “പുറത്തുള്ളവർ അതിനെ സേവനമെന്നോ വിധേയത്വമെന്നോ വിളിച്ചേക്കാം. ഞങ്ങൾ അതിനെ ഉടമ്പടി എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.”

കരുണനും രാധയും നിശ്ശബ്ദരായി നിന്നു.

“കാളികയുടെ ആദ്യവേട്ടക്കാരുടെ കാലംമുതൽ നിലനിൽക്കുന്ന ഉടമ്പടി. വളധാരകൻ അപകടത്തിലായാൽ ഞങ്ങളുടെ ആളുകൾ സംരക്ഷിക്കും. രോഗബാധിതരുടെ ചലനങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കും. ആവശ്യമായ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കും. സ്വന്തം ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടേണ്ടിവന്നാലും ദൗത്യം ഉപേക്ഷിക്കില്ല.”

ആദിത്യന്റെ മുഖം മുറുകി.

“സ്വന്തം ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തണമെന്ന് ആരും പറയേണ്ട.”

“അത് നിർദേശം അല്ല,” സുമലത പറഞ്ഞു. “അവരുടെ തീരുമാനമാണ്.”

ആദിത്യൻ കരുണനെ നോക്കി.

യുവാവിന്റെ മുഖത്ത് ഭയമില്ലായിരുന്നു. വീമ്പുമില്ല. വരാനിരിക്കുന്ന അപകടത്തെ പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കിയ ഒരാളുടെ ശാന്തത മാത്രം.

രാധയിലും അതേ ഭാവം.

“പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിന്റെ കാരണവനാണ് ഇനി നിങ്ങൾക്കു മുന്നിലുള്ളത്,” സുമലത അവരോടു പറഞ്ഞു. “ദൗത്യത്തിനിടയിൽ അയാളുടെ നിർദേശമാണ് അവസാനവാക്ക്.”

“ശരി,” കരുണൻ പറഞ്ഞു.

രാധയും തലയാട്ടി.

“പക്ഷേ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ഓർക്കണം,” സുമലത തുടർന്നു. “അപകടമുണ്ടായാൽ ആദ്യം സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് ഉണ്ണിയെയാണ്. നിങ്ങളിൽ ഒരാളെ പിന്നിൽ നിർത്തേണ്ടിവന്നാലും മടിക്കരുത്.”

“ചെറിയമ്മേ,” ആദിത്യൻ ഇടപെട്ടു. “അങ്ങനെ ഒരു നിർദേശം വേണ്ട.”

സുമലത അവനെ നോക്കി.

“ഇത് നിനക്കിഷ്ടമാണോ എന്നതല്ല കാര്യം.”

“എന്റെ ജീവൻ ഇവരുടേതിനെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടതാണെന്നാണോ?”

“നീ രണ്ടു വളകളുടെ ധാരകനാണ്. പുതുശ്ശേരിയുടെ കാരണവനാണ്. ആറ് സംരക്ഷകവംശങ്ങളുടെയും ഭാവിയെ മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളാണ്. അത് നിന്റെ ജീവനെ മനുഷ്യപരമായി കൂടുതൽ വിലപ്പെട്ടതാക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ ദൗത്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ കൂടുതൽ നിർണായകമാക്കുന്നു.”

“എങ്കിലും ആരെയും അനാവശ്യമായി ബലി കൊടുക്കില്ല.”

കരുണൻ ആദ്യമായി