Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

കാണണം. ചന്ത അവസാനിക്കുന്നതിനു മുൻപ് എത്താം.”

“വിവരങ്ങൾ?”

“ഡ്രൈവറുടെ ഒഴിവ്. തെക്കേടത്ത് കുടുംബത്തിലെ ഇപ്പോഴത്തെ അംഗങ്ങൾ. കാര്യസ്ഥന്റെ സ്വഭാവം. ഇല്ലത്തിലേക്കുള്ള വഴികൾ. കാവൽക്കാരുടെ എണ്ണം.”

“ലൂപിൻ ഗന്ധം പിന്തുടരരുത്.”

കരുണൻ ആദിത്യനെ നോക്കി.

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“നിന്നെ കുടുക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. ഗന്ധം മനഃപൂർവം വിട്ടതാകാം.”

ഒരു നിമിഷം കരുണന്റെ കണ്ണുകളിൽ സംതൃപ്തിയുടെ മങ്ങിയ തെളിച്ചമുണ്ടായി.

“ശരി.”

“ആരെങ്കിലും തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ?”

“കന്നുകാലി വാങ്ങാനെത്തിയ ആളാണ്. അടുത്ത ചന്തയിൽ വീണ്ടും വരുമെന്ന് പറയും.”

“എത്രവരെ പോകും?”

“തെക്കേടത്ത് പടിപ്പുരയുടെ പുറത്തുവരെ. അകത്തു കടക്കില്ല.”

“ശ്രദ്ധിക്കണം.”

കരുണൻ പിൻവാതിലിലൂടെ ഇറങ്ങി. തോട്ടത്തിന്റെ അരികിലെത്തിയപ്പോൾ സാധാരണ നടപ്പിലേക്കു മാറി. പരിശീലനം നേടിയ യോദ്ധാവിന്റെ ജാഗ്രത പുറമേ കാണാനില്ല. ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കകം മരങ്ങൾക്കിടയിൽ അപ്രത്യക്ഷനായി.

ആദിത്യൻ വാതിലടച്ചു.

“ഇനി?” അവൻ രാധയോട് ചോദിച്ചു.

“മാധവനെ ഒരുക്കണം.”

രാധ മുന്നിലെ മുറിയിലെ മേശപ്പുറത്ത് രേഖകൾ വിരിച്ചു.

പഴയ ഗ്രാമഭൂപടം.

മംഗലപുരത്തെ ഇല്ലത്തിന്റെ രൂപരേഖ.

വ്യാജമായ കുടുംബവിവരങ്ങൾ.

അച്ഛന്റെ കടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കുറിപ്പുകൾ.

മാധവൻ ജോലി ചെയ്തതായി പറയുന്ന സമ്പന്നകുടുംബത്തിന്റെ പേര്.

“ആദ്യം നിങ്ങളുടെ നടപ്പ്,” രാധ പറഞ്ഞു.

“എന്റെ നടപ്പിന് എന്താണ് പ്രശ്നം?”

“നിങ്ങൾ ഈ വീട് നിങ്ങളുടേതാണെന്നപോലെ നടക്കുന്നു.”

“ഞാൻ സാധാരണയായാണ് നടക്കുന്നത്.”

“പുതുശ്ശേരി കാരണവന്റെ ‘സാധാരണ‘.”

ആദിത്യൻ കൈകൾ നെഞ്ചിനു മുന്നിൽ കെട്ടി.

“എങ്ങനെയാണ് നടക്കേണ്ടത്?”

“കൈകൾ ഇങ്ങനെ കെട്ടരുത്. തോളുകൾ അല്പം അയയ്ക്കൂ. മുന്നിലുള്ള സ്ഥലം പരിശോധിക്കുന്നതുപോലെ ചുറ്റും നോക്കരുത്.”

“ഒരു അപരിചിതഗ്രാമത്തിലെത്തിയ മനുഷ്യൻ ചുറ്റും നോക്കില്ലേ?”

“നോക്കും. പക്ഷേ ഭൂമിയുടെ അതിരും കാവൽക്കാരുടെ സ്ഥാനവും കണക്കാക്കുന്നതുപോലെ അല്ല.”

ആദിത്യൻ നിശ്ശബ്ദനായി.

അവൾ പറഞ്ഞത്