Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]
മാറ്റിയാലും ഈ വാതിൽ നേരെ കാണില്ല. മറ്റൊരു മരപ്പാളി അതിനു പിന്നിലുണ്ട്.”
“രണ്ടാമത്തെ വഴി?”
കരുണൻ ആയുധമുറിയുടെ പിൻഭാഗത്തെ തട്ടു മാറ്റി. താഴെ ചെറിയൊരു ഇരുമ്പുപിടി. അത് വലിച്ചപ്പോൾ നിലക്കല്ലിന്റെ ഒരു ഭാഗം ഉയർന്നു.
ഇടുങ്ങിയ തുരങ്കം ഇരുട്ടിലേക്കു നീണ്ടു.
“ഇത് എവിടെയെത്തും?”
“കിണറിനപ്പുറത്തെ വരണ്ട ചാലിൽ. ഒരാൾക്കു മാത്രം കടക്കാവുന്ന വീതി. പിന്തുടരുന്നവർക്ക് ഒരുമിച്ച് വരാനാവില്ല.”
“തുരങ്കത്തിന്റെ മറുവശം ആരെങ്കിലും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ടോ?”
“കുറ്റിച്ചെടികൾക്കടിയിൽ മറച്ചിരിക്കുന്നു. പുറത്തെ കല്ല് അകത്തുനിന്നു മാത്രമേ എളുപ്പത്തിൽ തുറക്കാനാകൂ.”
ആദിത്യൻ തുരങ്കത്തിന്റെ തുടക്കം പരിശോധിച്ചു.
“മൂന്നു വർഷം കൊണ്ട് ഇത്രയും ഒരുക്കിയോ?”
“ഈ വീട് മുൻപും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു,” രാധ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഈ ദൗത്യത്തിനായി ശക്തിപ്പെടുത്തി.”
“ആരാണ് ചെലവ് ചെയ്തത്?”
“പലരും.”
“പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിന്റെ കണക്കിൽ കാണുമോ?”
“ഇല്ല.”
“പിന്നെ?”
രാധ കരുണനെ നോക്കി.
കരുണൻ പറഞ്ഞു:
“ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലെ ചില ശാഖകൾ സ്വന്തമായി സംഭാവന നൽകി. അസാധാരണസംഭവങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാൻ പഴയൊരു പൊതുനിധിയുണ്ട്.”
“അതിന്റെ കണക്ക് എവിടെയാണ്?”
“സുമച്ചേച്ചിയുടെ അച്ഛന്റെ കൈയിൽ.”
“മടങ്ങിയെത്തിയാൽ എനിക്കത് കാണണം.”
രാധയുടെ പുരികം അല്പം ഉയർന്നു.
“എന്തിന്?”
“ഈ ദൗത്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പണവും ആയുധങ്ങളും ആളുകളും എവിടെനിന്നാണ് വരുന്നതെന്ന് കാരണവർ അറിയണം.”
“സംശയമാണോ?”
“ഉത്തരവാദിത്വം.”
കരുണൻ തലയാട്ടി.
“കണക്കുകൾ ലഭിക്കും.”
അവർ മുകളിലേക്കു മടങ്ങി. രഹസ്യവാതിൽ അടച്ചു. അലമാര പഴയസ്ഥാനത്തേക്കു നീക്കി. ചുമരിൽ ഒരു മാറ്റവുമില്ലാത്തതായി.
കരുണൻ യാത്രാവസ്ത്രം മാറ്റി സാധാരണ ഗ്രാമവാസിയുടെ വേഷം ധരിച്ചു. നിറം മങ്ങിയ മുണ്ട്, വീതിയുള്ള ഷർട്ട്, തോളിൽ പഴയ തുണിസഞ്ചി.
“ഇപ്പോൾതന്നെ പോകുകയാണോ?” ആദിത്യൻ ചോദിച്ചു.
“ഗ്രാമം പകൽ
💬 Comments
View all comments