Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

വിരലുകളിൽ അടയാളപ്പെട്ടു. "ഇപ്പോൾ ഞാൻ വേറെ ആരോ ആണ്… മാധവനാണ്.”

അവൾ മുഖമുയർത്തി. കണ്ണുകളിൽ ഭയമില്ല, പകരം ഒരു കാമപ്രേരണയുടെ തുടിപ്പ്. "എന്നാൽ പോലും തമ്പുരാന്റെ കല്പന ഞാൻ അനുസരിക്കും."

ആദിത്യന്റെ നിയന്ത്രണം അവിടെ തകർന്നു. അവൻ അവളെ അടുത്തിരിക്കുന്ന കട്ടിലിലേക്ക് തള്ളി. രാധ പതുക്കെ വീണു, അവളുടെ മുഖത്ത് യാതൊരു വിരോധവുമില്ല. പകരം, അവളുടെ കൈകൾ അവളുടെ ചെരുപ്പിന്റെ വള്ളികളിലേക്ക് പോയി. അവൾ അവ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.

"വേണ്ട," ആദിത്യൻ പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ചെയ്യാം."

അവൻ മുന്നിലിൽ മുട്ടുകുത്തി. അവളുടെ കാൽമുട്ടുകൾക്കിടയിൽ കയറി ഇരുന്നു. ചെരിപ്പുകൾ അഴിച്ചുമാറ്റി. അവളുടെ ചെറിയ കാലുകൾ, കളരിയിൽ പഴകിയവ, പക്ഷേ സുന്ദരമായ ആ കാലുകൾ, അവൻ തന്റെ കൈകളിൽ എടുത്തു. അവയിൽ അവൻ ചുംബനമേകി. മുകളിലേക്ക്, കാൽപ്പാദത്തിന്റെ വളവുകളിലൂടെ, സാരിയുടെ അടിയിലൂടെ, തുടയുടെ ഉള്ളിലേക്ക്. അവന്റെ നാവ് അവളുടെ തോലിൽ നീങ്ങി.

രാധ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ കട്ടിലിന്റെ വിരിപ്പിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

“തമ്പുരാനേ…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.

“മാധവൻ," അവൻ തിരുത്തി. "ഇവിടെ ഞാൻ മാധവൻ മാത്രം."

അവൻ അവളുടെ മുണ്ടിന്റെ മടിപ്പ് മുകളിലേക്ക് തൂക്കി. തുടകളുടെ മധ്യഭാഗം കറുത്ത തോലിൽ തെളിഞ്ഞു. ആദിത്യൻ അവിടെ ചുംബിച്ചു. അവളുടെ ഗന്ധം, മണ്ണും വിയർപ്പും ചേർന്ന ഗന്ധം, പക്ഷേ അവനെ വശീകരിക്കുന്ന ആ ഗന്ധം, അവന്റെ മൂക്കിനുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു.

അവൻ മുകളിലേക്ക് കയറി. അവളുടെ മുഖത്തിന് നേരെ. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി. "നീ എന്നെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടോ?"

രാധ നിശബ്ദയായി. “ഈ മാധവനെ അറിഞ്ഞിട്ടു ആഗ്രഹിക്കാത്ത പെണ്ണുങ്ങൾ ഉണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക്