Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

ഈ ദിവസങ്ങളിൽ വീട്ടിലുണ്ട്. ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്കു പുറത്തുപോയി വൈകിട്ട് മടങ്ങി.”

“എന്തു വാഹനത്തിൽ?”

“പച്ച ജീപ്പ്.”

ആദിത്യനും രാധയും പരസ്പരം നോക്കി.

“വഴിയിൽ നമ്മെ കടന്നുപോയ ജീപ്പാകാം,” രാധ പറഞ്ഞു.

“സാധ്യതയുണ്ട്,” കരുണൻ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഡ്രൈവർ ആരെന്ന് കണ്ടില്ല.”

“അവർ കാറിന്റെ നമ്പർ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ?”

“ഒരു വ്യാപാരിയുടെ യഥാർഥ വാഹനമാണ്. സംശയിച്ചാലും പുതുശ്ശേരിയിലേക്കു ബന്ധിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല.”

“ഭൈരവനെ കണ്ടോ?”

“ദൂരത്തുനിന്ന്. മുകളിലത്തെ വരാന്തയിൽ കുറച്ചുനേരം നിന്നു. പിന്നീട് അകത്തേക്കുപോയി. പിന്നെയുള്ളത് ഇളയമകൾ അപർണ. അടുത്തുള്ള പട്ടണത്തിലെ കോളേജിൽ ഈ വർഷം ബി.എസ്.സി ഫിസിക്സ് പഠിച്ചു തുടങ്ങി.”

“ലൂപിൻ ഗന്ധം?”

കരുണന്റെ മുഖം കൂടുതൽ ഗൗരവമായി.

“അതിനെക്കുറിച്ചാണ് പറയാനുള്ളത്.”

അവൻ ദീർഘമായി ശ്വാസമെടുത്തു.

“ഇല്ലത്തിനുള്ളിൽനിന്ന് എനിക്ക് ഒരു ഗന്ധവും ലഭിച്ചില്ല.”

ആദിത്യൻ നെറ്റിചുളിച്ചു.

“അതിന്റെ അർഥം അവിടെ ലൂപിനുകൾ ഇല്ലെന്നാണോ?”

“അല്ല.”

കരുണന്റെ മറുപടി ഉടനെയായിരുന്നു.

“അതിന്റെ നേർവിപരീതമാണ്.”

രാധ കൈയിലെ പാത്രം മേശപ്പുറത്തുവച്ചു. അവളുടെ മുഖത്തും ഗൗരവം നിറഞ്ഞു.

കരുണൻ തുടർന്നു:

“ഒരു വലിയ ഇല്ലത്തിനകത്ത് മനുഷ്യർ താമസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ എത്ര ദൂരെനിന്നും അതിന്റെ ചില ഗന്ധങ്ങൾ എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയണം. അടുക്കളപ്പുക. ഭക്ഷണം. വിയർപ്പ്. വസ്ത്രങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന എണ്ണ. പഴകിയ മരം. കന്നുകാലികൾ. പൂജയ്ക്കു കത്തിക്കുന്ന കർപ്പൂരം. കുളത്തിലെ വെള്ളം. എന്തെങ്കിലും.”

“ഒന്നും കിട്ടിയില്ലേ?”

“ഒന്നും.”

“കാറ്റ് എതിർദിശയിലായിരുന്നോ?”

“ആദ്യം അങ്ങനെ കരുതി. അതുകൊണ്ട് നാലുദിശയിൽനിന്നും പരിശോധിച്ചു. പടിഞ്ഞാറുവശത്തെ കാവിനടുത്തെത്തി. വടക്കുള്ള നെൽപ്പാടത്തിന്റെ അരികിലൂടെയും നടന്നു. തെക്കുഭാഗത്തെ ഗ്രാമവഴിയിലും നിന്നു.”

കരുണന്റെ മുഖത്ത് അസ്വസ്ഥത തെളിഞ്ഞു.

“ഓരോ സ്ഥലത്തും അതേ അനുഭവം. ഇല്ലത്തിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള ഭൂമിയുടെ