Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

അധ്യായം 6: അനന്തം

“രണ്ടായിരത്തി ഇരുപത്തിയാറ്…”

ആദിത്യന്റെ ചുണ്ടുകളിൽനിന്ന് ആ വർഷം വീണ്ടും പുറത്തുവന്നു.

ശബ്ദമില്ലാത്തൊരു മന്ത്രംപോലെ.

വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്തൊരു ശാപംപോലെ.

തന്റെ കാലത്തുനിന്ന് പതിറ്റാണ്ടുകൾ മുന്നിലേക്ക്.

ചുറ്റുമുള്ള നഗരം അയാളുടെ ഞെട്ടലിനെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. വാഹനങ്ങൾ റോഡിലൂടെ ഒഴുകി. ഉയർന്ന കെട്ടിടങ്ങളുടെ ചില്ലുകളിൽ പ്രഭാതസൂര്യൻ പ്രതിഫലിച്ചു. ആളുകൾ നടപ്പാതയിലൂടെ സ്വന്തം ജീവിതങ്ങളിലേക്കു വേഗത്തിൽ നടന്നു. ചിലർ ഇപ്പോഴും അവനെ നോക്കിനിന്നു. മറ്റുചിലർ കയ്യിലെ ചതുരവസ്തുക്കൾ അവന്റെ നേരെ നീട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.

ആരോ പൊലീസിനെ വിളിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു.

മറ്റൊരാൾ സമീപത്തെ ആശുപത്രിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകണമെന്ന് പറഞ്ഞു.

ചിലർ ചിരിച്ചു.

ഒരു യുവതി അവന്റെ രക്തംപുരണ്ട കൈകൾ കണ്ടപ്പോൾ ഭയന്ന് പിന്നോട്ടുമാറി.

“ഇത് ശരിക്കും ചോരയാണോ?”

ആ ചോദ്യം കേട്ടതോടെ ആദിത്യന്റെ കലുഷിതമായ മനസ്സിൽ ജാഗ്രത തിരിച്ചുവന്നു.

താൻ ആരാണെന്ന് ഇവർക്ക് അറിയില്ല.

എങ്കിലും രക്തത്തിൽ കുളിച്ച് റോഡിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഒരാളെ പൊലീസ് ചോദ്യംചെയ്യും. തന്റെ തിരിച്ചറിയൽ ചോദിക്കും. മാധവന്റെ കഥ ഈ കാലത്ത് ഉപയോഗിക്കാനാവില്ല. ആദിത്യൻ പുതുശ്ശേരിയെന്ന പേര് പറഞ്ഞാൽ ഇവർ വിശ്വസിക്കുമോ എന്നറിയില്ല.

അതിലും പ്രധാനമായി, സമയം നഷ്ടപ്പെടുത്താനാവില്ല.

താൻ വന്ന കാലത്ത് ദേവകി മരണത്തിന്റെ അരികിലായിരുന്നു.

ഭൈരവന്റെ ഹൃദയം ശരീരത്തിനു പുറത്തായിരുന്നു.

വിക്രമൻ ജീവനോടെയുണ്ട്.

അപർണ നീലവളയുടെ ധാരകയാണ്.

അവൾ തന്നെ ഏതാനും പതിറ്റാണ്ടുകൾ മുന്നിലേക്കാണ് അയച്ചിരിക്കുന്നത്. സ്വന്തം കാലത്തേക്കു മടങ്ങാൻ ആദ്യം നീലവളയുടെ ശക്തിയെക്കുറിച്ചോ അതിന്റെ ധാരകയെക്കുറിച്ചോ കൂടുതൽ അറിയണം.

അതിനു മുൻപ് പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിൽ എന്തു സംഭവിച്ചുവെന്നറിയണം.

സുമലത.

അഞ്ജന.

സാവിത്രി.

നന്ദന.

തന്റെ കുടുംബത്തിലെ മറ്റുള്ളവർ.

അവർ ഈ കാലത്തുണ്ടാകുമോ?

ജീവിച്ചിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ വയോധികരായിരിക്കണം. ചിലർ