Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

ചിത്രങ്ങൾ. വിദേശഭാഷയിലുള്ള തലക്കെട്ടുകൾ. ചില ഭയാനകകഥകൾ.

“ഇവയല്ല. നീലവള എന്ന് നോക്കാമോ ?”

അതിലും ആഭരണങ്ങൾ മാത്രം.

മഞ്ഞ.

വെള്ള.

ചുവപ്പ്.

ഓരോ നിറത്തിനും സാധാരണ വളകളും വിൽപ്പനസ്ഥാപനങ്ങളും മാത്രം.

“കാളിക,” ആദിത്യൻ പറഞ്ഞു.

അനന്തു തിരഞ്ഞു.

ഹിന്ദുദേവിയായ കാളിയുടെ ചിത്രങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു. ക്ഷേത്രങ്ങൾ. പുരാണകഥകൾ. ഉത്സവങ്ങൾ.

“ആറു വളകളുള്ള കാളിക.”

ഒന്നും ലഭിച്ചില്ല.

“ലോഗോസ്.”

അതിനും പല മതപരവും തത്ത്വചിന്താപരവുമായ വിവരങ്ങൾ. പക്ഷേ വളകളുമായി ബന്ധമില്ല.

ആദിത്യന്റെ പ്രതീക്ഷ മങ്ങി.

“ലൂപിൻ എന്നു നോക്കൂ.”

“എങ്ങനെയാണ് എഴുതുന്നത്?”

അവൻ ഉച്ചരിച്ചുകൊടുത്തു.

ഫലങ്ങളിൽ വിദേശസിനിമകൾ. ചെന്നായമനുഷ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ. ടെലിവിഷൻ പരിപാടികൾ.

“വേർവുൾഫ് നോക്കാം,” അനന്തു പറഞ്ഞു.

കൂടുതൽ സിനിമകളും കഥകളും.

വാംപയർ തിരഞ്ഞപ്പോൾ നീണ്ട പല്ലുകളുള്ള മനുഷ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ. ചിലത് ഭയാനകം. മറ്റു ചിലത് പരിഹാസ്യമായി മിനുങ്ങുന്ന യുവാക്കൾ.

അനന്തു ചിരിച്ചു.

“വലിയ മാന്ത്രികന് പേടിസിനിമകളാണോ ഇഷ്ടം?”

“ഇവ സിനിമകളല്ല.”

“പിന്നെ ശരിക്കും ഉണ്ടോ?”

“ഉണ്ട്.”

“വേർവുൾഫോ?”

“അതെ.”

“രക്തം കുടിക്കുന്ന വാംപയറുകളോ?”

“അതെ.”

അനന്തു കുറച്ചുനേരം ആദിത്യനെ നോക്കി. പിന്നീട് ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചു:

“നീ അവരെ ശെരിക്കും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?”

ആദിത്യന്റെ കൈകളിൽ ഉണങ്ങിയിരുന്ന രക്തത്തിലേക്കു ബാലന്റെ കണ്ണുകൾ നീങ്ങി.

“ഇന്നാണ് അവരുമായി യുദ്ധം ചെയ്തത്.”

അനന്തുവിന്റെ വായ് തുറന്നു.

“ശരിക്കും?”

“അതുകൊണ്ടാണ് ഈ രക്തം.”

“നീ അവരെ കൊന്നോ ?”

ആദിത്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

അനന്തുവിന്റെ ആവേശം അല്പം കുറഞ്ഞു. എങ്കിലും ഭയം പൂർണമായി വന്നില്ല. മുന്നിലുള്ളവനെ കഥയിലെ മാന്ത്രികനായാണ് അവൻ ഇപ്പോഴും കാണുന്നത്.

“പുതുശ്ശേരി എന്നു നോക്കൂ,” ആദിത്യൻ പറഞ്ഞു.

“എങ്ങനെ എഴുതണം?”

അവൻ