Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

തീരത്തെ വഴികളും ആളുകളും.

ആദിത്യൻ അവസാനത്തെ ഉയർന്ന കെട്ടിടത്തിന്റെ അരികിൽനിന്നു ചാടി.

ഇത്തവണ താഴെ മറ്റൊരു മേൽക്കൂരയില്ല.

വെള്ളം.

അവൻ കടലിലേക്കു പതിച്ചു.

വീഴ്ചയുടെ നിമിഷം വെളുത്ത വളയുടെ ശക്തി കാലുകളുടെ അടിഭാഗത്ത് കേന്ദ്രീകരിച്ചു. ജലത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ തൊട്ട നിമിഷം അതിനെ പിന്നോട്ടുതള്ളി.

വെള്ളം വലിയൊരു വൃത്തമായി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.

ശരീരം മുങ്ങുന്നതിനുമുൻപ് അടുത്ത ചുവടെടുത്തു.

പിന്നെ മറ്റൊന്ന്.

അവൻ വെള്ളത്തിനുമുകളിലൂടെ ഓടി.

ഓരോ ചുവടും മുങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് അടുത്തതിലേക്ക്. വേഗം കൂടുന്തോറും ജലോപരിതലം ഉറച്ചതുപോലെ പ്രതികരിച്ചു. പിന്നിൽ വെളുത്ത നുരയുടെ നീണ്ട പാത.

ആദ്യത്തിൽ തുലനം ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. തിരമാലകൾ ഉയരുന്നു. വെള്ളത്തിന്റെ ഉയരം ഓരോ ചുവടിലും മാറുന്നു. നിലത്തെപ്പോലെ ഉറച്ച പ്രതിരോധമില്ല.

വെളുത്ത വള ജലത്തിന്റെ ചലനം വായിച്ചു.

അടുത്ത തിരമാല എവിടെ ഉയരും.

കാലിടേണ്ടിടം.

ശരീരഭാരം എത്രനേരം വയ്ക്കാം.

ആദിത്യൻ വേഗം കൂട്ടി.

ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിലെ ഫോൺ ശബ്ദത്തിൽ വഴി പറഞ്ഞു. ആദ്യം നഗരവഴികളുടെ പേരുകൾ. പിന്നീട് കടൽത്തീരത്തിന് സമാന്തരമായി തെക്കോട്ടുള്ള ദിശ.

ഫോണിന്റെ സ്ക്രീൻ ഇടയ്ക്കിടെ നോക്കാനാവില്ല. എന്നാൽ ശബ്ദം മതി.

നൂറു മീറ്റർ ഓരോ സെക്കൻഡിലും.

ചിലപ്പോൾ അതിലും കൂടുതൽ.

വായു മുഖത്ത് കുത്തി. ഷർട്ട് ശരീരത്തോടു ചേർന്നു. കണ്ണുകൾ തുറന്നുവയ്ക്കാൻ വെളുത്ത വളയുടെ സംരക്ഷണം വേണ്ടിവന്നു. ശ്വാസം സാധാരണ മനുഷ്യന്റെ പരിധി കടന്നു.

കടലിൽനിന്നു കരയിലേക്കു തിരിയേണ്ട സ്ഥലം ഭൂപടം അറിയിച്ചപ്പോൾ അവൻ വേഗം കുറച്ചു. മണൽത്തീരത്തിലേക്കു ചാടി. കാലുകൾ പതിച്ചിടത്ത് മണൽ വലിയൊരു മേഘമായി ഉയർന്നു.

അവിടെനിന്ന് വീണ്ടും ഓടി.

റോഡുകൾക്കുമുകളിൽ അല്ല.

റോഡുകൾക്ക് സമാന്തരമായ വയലുകളിലൂടെയും ഒഴിഞ്ഞ ഭൂമികളിലൂടെയും.