Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

ചിലിടത്ത് മരങ്ങളുടെ മുകളിലൂടെ ചാടി. പുഴകൾക്കു മുകളിലൂടെ. പാലങ്ങളുടെ അടിയിലൂടെ.

ഭാവിയിലെ കേരളം അതിവേഗത്തിൽ കണ്ണിനു മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയി.

ഒരു കാലത്ത് നെൽപ്പാടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നിടത്ത് വീടുകളുടെ നിര.

പഴയ ഗ്രാമജംഗ്ഷനുകളുടെ സ്ഥാനത്ത് വലിയ വ്യാപാരകേന്ദ്രങ്ങൾ.

മണ്ണുവഴികളുടെ സ്ഥാനത്ത് കറുത്ത റോഡുകൾ.

അറിയാവുന്ന നദികൾക്ക് കുറുകെ വലിയ പാലങ്ങൾ.

ചില ക്ഷേത്രങ്ങൾ മാത്രം പഴയതുപോലെ നിലനിന്നു. അവയുടെ ചുറ്റുമുള്ള ഭൂമി മാറി.

വെളുത്ത വളയുടെ ശക്തി ഇത്ര ദീർഘമായി പൂർണതീവ്രതയിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല.

ആദ്യത്തെ പത്തു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ പേശികൾ ചൂടുപിടിച്ചു.

പതിനഞ്ചാം മിനിറ്റിൽ ഹൃദയം നിയന്ത്രണത്തിന് പുറത്തേക്കു പോകാൻ ശ്രമിച്ചു.

ഇരുപതാം മിനിറ്റിൽ ശ്വാസകോശത്തിൽ തീപിടിച്ചതുപോലെ.

വെളുത്ത വള ശരീരത്തെ തകരാൻ അനുവദിച്ചില്ല. എന്നാൽ ശക്തിയുടെ ഉറവിടം അനന്തമല്ല. മനസ്സിന്റെ ശ്രദ്ധ കുറയുന്ന നിമിഷം കാലുകൾ വഴുതും. വെള്ളത്തിലോ റോഡിലോ പതിച്ചാൽ വേഗത്തിന്റെ ആഘാതം വലിയ നാശമുണ്ടാക്കും.

കറുത്ത വളയും സ്വയം ഉണർന്നു.

വേദനയെ വേർതിരിച്ചു.

ഭയത്തെ അടക്കി.

ലക്ഷ്യം മാത്രം മുന്നിൽ നിലനിർത്തി.

പുതുശ്ശേരി.

അമ്മ.

സുമലത.

നന്ദന.

എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് അറിയണം.

അരമണിക്കൂറിൽ താഴെ സമയത്തിനകം ഫോൺ ലക്ഷ്യത്തിനു സമീപിച്ചെന്ന് അറിയിച്ചു.

ആദിത്യൻ വേഗം കുറച്ചു.

അതിവേഗത്തിന്റെ മങ്ങിയ ലോകം വീണ്ടും വ്യക്തമായി.

മുന്നിൽ പരിചയമില്ലാത്തൊരു ചെറുപട്ടണം.

പക്ഷേ അതിന്റെ അടിയിൽ പഴയ ഗ്രാമത്തെ തിരിച്ചറിയാനായി.

ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഗോപുരം പുതുക്കിയിട്ടുണ്ട്.

പഴയ ആൽമരം കൂടുതൽ വലുതായി.

ഗ്രാമജംഗ്ഷനിലെ ചെറിയ കടകൾ ഇല്ല. അവയുടെ സ്ഥാനത്ത് കോൺക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങൾ.

പത്തായപ്പുരയിലേക്കുള്ള വഴി വീതിയേറിയ റോഡായി.

ആദിത്യൻ റോഡിലൂടെ സാധാരണ വേഗത്തിൽ നടന്നു.

ശരീരം വിറക്കുന്നു. കാലുകളിലെ പേശികൾ തുടർച്ചയായി