Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

കാലത്തേക്കു മടങ്ങാനുള്ള വഴിയും ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടാകണം.

അവൻ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു.

ശരീരം നേരെയാക്കി.

പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിന്റെ തകർന്ന പടിപ്പുരയ്ക്കു മുന്നിൽ ആദിത്യൻ പുതുശ്ശേരി വീണ്ടും നിന്നു.

ഇത്തവണ കാരണവനായി അല്ല.

മാധവനായി അല്ല.

ഭാവിയിൽ കുടുങ്ങിയ അവസാനത്തെ പുതുശ്ശേരിയായി.

മനസ്സിന്റെ ആഴത്തിൽ ഒരൊറ്റ തീരുമാനം തെളിഞ്ഞു.

താൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ കാലം തിരികെ നേടണം.

ഇല്ലത്തെ നശിപ്പിച്ചവരെ കണ്ടെത്തണം.

അപർണയെ വീണ്ടും കാണണം.

അവൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് തന്നെ ഇവിടെ അയച്ചതെന്ന് ചോദിക്കണം.

അതിനു ശേഷം മാത്രമേ അവളോടുള്ള സ്നേഹവും വഞ്ചനയും തമ്മിൽ ഏതാണ് സത്യമെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ കഴിയൂ.

ആദിത്യൻ തകർന്ന പടിപ്പുരയിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു നടന്നു.

പിന്നിൽ കാടുപിടിച്ച ഇല്ലം.

മുന്നിൽ 2026-ലെ ലോകം.

രണ്ടിനുമിടയിൽ അവൻ മാത്രം.

ആദിത്യൻ തകർന്ന പടിപ്പുരയിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു നടന്നു.

പിന്നിൽ കാടുപിടിച്ച ഇല്ലം.

മുന്നിൽ 2026-ലെ ലോകം.

രണ്ടിനുമിടയിൽ അവൻ മാത്രം.

പക്ഷേ അധികനേരം അങ്ങനെ നിൽക്കാനാവില്ലായിരുന്നു.

ശരീരത്തിലെ ശേഷിച്ച ഊർജം വേഗത്തിൽ കുറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. കൊച്ചിയിൽനിന്നുള്ള യാത്രയിൽ വെളുത്ത വളയെ അതിന്റെ പരിധിയോളം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. വിശപ്പും ദാഹവും ക്ഷീണവും ഒരുമിച്ച് ശരീരത്തെ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വെളുത്ത വള അവയെ അകറ്റിയിരുന്നില്ല. ശരീരം തകർന്നുവീഴാതിരിക്കാൻ മാത്രം പിടിച്ചുനിർത്തുകയായിരുന്നു.

അനന്തുവിന്റെ ഫോൺ കൈയിലുണ്ട്.

അവന് നൽകിയ വാക്കുമുണ്ട്.

അഞ്ചുമണിക്കുമുൻപ് ഫോൺ തിരികെ നൽകണം.

ആദിത്യൻ റോഡിന്റെ മറുവശത്തേക്കു നോക്കി. പഴയ ഇല്ലത്തിന്റെ ഭൂമിയിൽനിന്ന് കുറച്ചകലെയായി വലിയൊരു ഇരുനിലവീട്. ഉയർന്ന മതിൽ. ഇരുമ്പുവാതിൽ. മുറ്റത്ത് രണ്ട് വാഹനങ്ങൾ. ചുമരിൽ നിരീക്ഷണക്കണ്ണിനെപ്പോലെ ചെറിയൊരു ഉപകരണം.

അവന്റെ കണ്ണുകൾ വാതിലിനരികിലെ ഫലകത്തിലേക്കു നീങ്ങി. ആധുനികരീതിയിലുള്ള കുടുംബപ്പേര്. തനിക്കറിയാത്ത ആളുകൾ.

അവിടെനിന്ന്