Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

സഹായം ചോദിക്കാം.

പക്ഷേ എന്തു സഹായം?

പണമില്ല.

ഈ കാലത്തെ നാണയങ്ങളെക്കുറിച്ചോ അവയുടെ മൂല്യത്തെക്കുറിച്ചോ അറിയില്ല. ഭക്ഷണം വാങ്ങണം. സ്വന്തം വസ്ത്രം വേണം. അനന്തുവിന് എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കണമെന്നുമുണ്ട്. അവന്റെ അച്ഛന്റെ വസ്ത്രം അനുവാദമില്ലാതെ എടുത്തതാണ്. വസ്ത്രങ്ങൾ കേടായിട്ടില്ലെങ്കിലും കടം തിരിച്ചുനൽകുന്നതുമാത്രം പോരെന്നു തോന്നി.

പണം എങ്ങനെ ലഭിക്കും?

സ്വന്തം കാലത്തെ സ്വർണനാണയമില്ല. വെളുത്ത വളയും കറുത്ത വളയും മാത്രമാണ് കൈവശം.

ആദിത്യൻ ഇരുമ്പുവാതിലിന്റെ അരികിലെത്തി. അതിനടുത്തു പതിപ്പിച്ചിരുന്ന ചെറിയ ബട്ടൺ കണ്ടു. വാതിലിനുമുകളിൽ മണിയില്ല. ബട്ടണിൽ വിരൽ അമർത്തിയപ്പോൾ വീട്ടിനകത്തുനിന്നു മണിശബ്ദം കേട്ടു.

കുറച്ചുനേരത്തിനുശേഷം വാതിലിനരികിലെ ഒരു പെട്ടിയിൽനിന്ന് സ്ത്രീശബ്ദം ഉയർന്നു.

“ആരാണ്?”

ആദിത്യൻ ഞെട്ടി ചുറ്റും നോക്കി.

ആളെ കാണുന്നില്ല.

പെട്ടിക്കുള്ളിൽനിന്നാണ് ശബ്ദം.

അതിന്റെ മുകളിലെ കറുത്ത വൃത്തം നിരീക്ഷണക്കണ്ണായിരിക്കണം.

“എനിക്ക് കുറച്ചു സഹായം വേണം.”

“എന്തു സഹായം?”

“വാതിൽ തുറക്കാമോ?”

“നിങ്ങൾ ആരാണ്?”

ആദിത്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

അപരിചിതനായ ഒരാൾ വലിയൊരു വീട്ടിൽ വന്ന് വാതിൽ തുറക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ സംശയിക്കുക സ്വാഭാവികമാണ്. ഈ കാലത്ത് ആളുകൾക്കു പരസ്പരം കൂടുതൽ ഭയമുണ്ടോ എന്നും തോന്നി.

“കുറച്ചു പണം വേണം,” അവൻ പറഞ്ഞു.

മറുവശത്ത് നിശ്ശബ്ദത.

“ഇവിടെ പണം ചോദിക്കാൻ വരരുത്. പോകൂ.”

ബന്ധം മുറിഞ്ഞു.

ആദിത്യൻ വാതിലിനു മുന്നിൽ നിന്നു.

മറ്റൊരു വീട്ടിലെത്തിയാലും ഇതുതന്നെയായിരിക്കും. ഭക്ഷണം ചോദിച്ചാൽ ഒരുപക്ഷേ കിട്ടും. പക്ഷേ വസ്ത്രവും യാത്രാസഹായവും വാങ്ങാൻ പണം വേണം.

കറുത്ത വളയുടെ തണുപ്പ് വലതുകൈയിൽ പടർന്നു.

അവൻ അതിനെ അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

ഒരു നിരപരാധിയുടെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ചു പണം വാങ്ങുന്നത് മോഷണമല്ലേ?

അതെ.

പക്ഷേ പണമില്ലാതെ