Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

ഈ കാലത്ത് മുന്നോട്ടുപോകാനാകില്ല.

പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിന്റെ കാരണവനായ തനിക്ക് പണത്തിന് കുറവുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ ഭൂമിയുടെ ഒരു ഭാഗമെങ്കിലും നിയമപ്രകാരം ഇപ്പോഴും തന്റെ കുടുംബത്തിന്റേതായിരിക്കാം. ഈ കാലത്ത് സ്വന്തം അവകാശം തെളിയിക്കാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ടു മാത്രം താൻ ഭിക്ഷക്കാരനായി മാറുമോ?

അത് സ്വയം ന്യായീകരിക്കാനുള്ള വാദമാണെന്ന് അവന് അറിയാം.

അവൻ വീണ്ടും ബട്ടൺ അമർത്തി.

“പോകാൻ പറഞ്ഞില്ലേ?” സ്ത്രീയുടെ ശബ്ദം കൂടുതൽ കടുപ്പമായി.

ആദിത്യൻ കറുത്ത വളയെ വിളിച്ചു.

കൈത്തണ്ടയ്ക്കു ചുറ്റും നേർത്ത കറുത്ത വൃത്തം തെളിഞ്ഞു. പെട്ടിയിലെ ശബ്ദത്തിനപ്പുറത്തുള്ള മനസ്സിനെ തേടി ശക്തിയെ നീട്ടി.

മതിലും വാതിലും ദൂരവും ബോധത്തിനു തടസ്സമായില്ല.

സംശയം.

ഭയം.

അസ്വസ്ഥത.

വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന ജാഗ്രത.

ആദിത്യൻ ആ വികാരങ്ങളുടെ മേൽ സ്വന്തം നിർദേശം സാവധാനമായി പതിപ്പിച്ചു.

ഭയപ്പെടേണ്ട. വാതിൽ തുറക്കുക. ഈ മനുഷ്യന് കുറച്ചു പണം നൽകുക.

നിമിഷങ്ങൾക്കുശേഷം ഇരുമ്പുവാതിലിന്റെ പൂട്ടിൽ ശബ്ദമുണ്ടായി.

വാതിൽ തുറന്നു.

നാൽപ്പതിനു മുകളിൽ പ്രായമുള്ള സ്ത്രീയാണ് പുറത്തുവന്നത്. നല്ല വസ്ത്രങ്ങൾ. കഴുത്തിൽ സ്വർണമാല. കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു മയക്കംപോലെ. കറുത്ത വളയുടെ നിർദേശം അവളുടെ സ്വാഭാവികജാഗ്രതയെ മൂടിയിരുന്നു.

“എത്ര പണം വേണം?” അവൾ ചോദിച്ചു.

ആദിത്യന് അറിയില്ല.

അനന്തുവിന്റെ വീട്ടിലെ സൗകര്യങ്ങളെല്ലാം സാധാരണമാണെങ്കിൽ ഈ കാലത്ത് വസ്ത്രത്തിന്റെയും ഭക്ഷണത്തിന്റെയും വില എത്രയായിരിക്കും?

“കുറച്ചുമതി.”

“കാത്തിരിക്കൂ.”

അവൾ അകത്തേക്കു പോയി.

ആദിത്യന്റെ ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധം ഉയർന്നു.

ലളിതയുടെ മനസ്സിൽനിന്ന് ഓർമകൾ നീക്കിയപ്പോഴും ഇതേ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടായിരുന്നു. കരുണനെയും രാധയെയും നിയന്ത്രിച്ചപ്പോൾ സ്വന്തം ദൗത്യത്തിന്റെ പേരിൽ ന്യായീകരിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഭക്ഷണത്തിനും വസ്ത്രത്തിനുമായി ഒരു സ്ത്രീയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.

ഇത് ആവശ്യകതയാണോ?

അതോ കറുത്ത വള