Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]
ജലസംഭരണികളുടെ പിന്നിൽ ചെറിയൊരു മറവിടം കണ്ടെത്തി. ചുമരിനും ടാങ്കിനുമിടയിൽ ഒരാൾക്ക് ഇരിക്കാവുന്ന സ്ഥലം. താഴെനിന്നോ സമീപകെട്ടിടങ്ങളിൽനിന്നോ എളുപ്പം കാണാനാവില്ല.
സൂര്യൻ പതുക്കെ താഴ്ന്നു.
നഗരത്തിലെ വിളക്കുകൾ ഒന്നിനുപിന്നാലെ തെളിഞ്ഞു.
ഇരുട്ട് വീണപ്പോൾ കൊച്ചി മറ്റൊരു ലോകമായി.
ഉയർന്ന കെട്ടിടങ്ങളുടെ ജനാലകൾ നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ. റോഡുകളിലെ വാഹനങ്ങൾ ചുവപ്പും വെള്ളയും പ്രകാശരേഖകളായി. പരസ്യബോർഡുകളിൽ നിറങ്ങൾ മാറുന്നു. അകലെയുള്ള പാലം നീലവെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി.
ആദിത്യന്റെ വിശപ്പ് വീണ്ടും ഉണർന്നു.
ശരീരം വേഗയാത്രയിൽ ഉപയോഗിച്ച ഊർജം പകരംനിറയ്ക്കാൻ ഭക്ഷണം ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഉച്ചയ്ക്ക് കഴിച്ച പഴങ്ങളും പൊതിഭക്ഷണവും മതിയായിരുന്നില്ല.
രാത്രി കൂടുതൽ ആഴപ്പെട്ടശേഷം അവൻ മട്ടുപ്പാവിൽനിന്നിറങ്ങി. പടികളിലൂടെ താഴെയിറങ്ങി. ചുറ്റുമുള്ളവർ ഒരു സാധാരണവാസിയാണെന്ന് കരുതുന്നവിധം നടന്നു.
കെട്ടിടത്തിൽനിന്നു കുറച്ചകലെയായി റോഡരികിൽ തട്ടുകട കണ്ടു.
വലിയ ചട്ടികളിൽനിന്ന് ആവി ഉയരുന്നു. ഇരുമ്പുതവയിൽ മുട്ടയും ഇറച്ചിയും പച്ചക്കറികളും ചേർത്തു വേഗത്തിൽ അരിയുന്ന ശബ്ദം. പ്ലാസ്റ്റിക് കസേരകളിൽ കൂട്ടമായി ഇരിക്കുന്ന യുവാക്കൾ.
ആദിത്യൻ കടയുടെ അരികിൽ നിന്നു ഭക്ഷണപ്പട്ടിക നോക്കി.
പൊറോട്ട.
ചപ്പാത്തി.
ബീഫ് ഫ്രൈ.
ചിക്കൻ.
ദോശ.
ഓംലെറ്റ്.
പേരുകളുടെ പകുതി പരിചിതം. വിലകൾ വീണ്ടും അമ്പരപ്പിച്ചു.
“എന്താണ് വേണ്ടത്?” കടക്കാരൻ ചോദിച്ചു.
“പൊറോട്ടയും ഇറച്ചിയും.”
“എത്ര പൊറോട്ട?”
ആദിത്യൻ ശരീരത്തിന്റെ വിശപ്പ് കണക്കാക്കി.
“പത്ത്.”
കടക്കാരൻ അവനെ നോക്കി.
“പത്തോ?”
“അതെ.”
“ബീഫ് രണ്ടു പ്ലേറ്റ് വേണോ?”
“വേണം.”
അരികിലിരുന്നവർ അവന്റെ ഓർഡർ കേട്ട് ചിരിച്ചു.
“ജിമ്മാണോ, ചേട്ടാ?” ഒരാൾ ചോദിച്ചു.
ആദിത്യന് ആ വാക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
“എന്ത്?”
“ഒന്നുമില്ല.”
അവൻ ഒരു ഒഴിഞ്ഞ മേശയിൽ ഇരുന്നു.
യുവാക്കളുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ അറിയാതെ ശ്രദ്ധിച്ചു.
ഒരാൾ ജോലി
💬 Comments
View all comments