Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

കോപം ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് മങ്ങി.

“എനിക്കോ?”

“അതെ.”

“ഇത്ര വലുത്?”

“എന്റെ ഫോൺ അല്ല… നിന്റെ ഫോൺ കടം തന്നതിന്.”

“അമ്മ കണ്ടാൽ ചോദിക്കും.”

“എന്തു പറയും?”

“ഒരു മാന്ത്രികൻ തന്നതാണെന്ന്.”

“വിശ്വസിക്കുമോ?”

“ഇല്ല.”

“അപ്പോൾ മറ്റെന്തെങ്കിലും പറയൂ.”

“താഴത്തെ ആന്റി തന്നതാണെന്ന് പറയാം.”

അവൻ ചോക്ലേറ്റ് വാങ്ങി. ഉടൻ പൊതിതുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ആദിത്യൻ തടഞ്ഞു.

അനന്തു ചോക്ലേറ്റ് മേശപ്പുറത്തുവച്ചു. പിന്നെ വീണ്ടും ചോദിച്ചു:

“എന്നെ പറക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുമോ?”

ആദിത്യൻ അവനെ നോക്കി.

ഈ കുട്ടിയുടെ സഹായം ഇനിയും ആവശ്യമുണ്ട്. ഭാവിയിലെ വിവരലോകത്തിലേക്കുള്ള ആദ്യവാതിൽ അനന്തുവാണ്.

“ഒരു കാര്യം കണ്ടെത്താൻ എന്നെ സഹായിച്ചാൽ ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു വിദ്യ പഠിപ്പിക്കാം.”

“പറക്കുന്നതോ?”

“പറക്കാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ സാധാരണയേക്കാൾ ഉയരത്തിൽ ചാടാൻ പഠിപ്പിക്കാം.”

“എത്ര ഉയരത്തിൽ?”

“നിന്റെ ശരീരത്തിന് സുരക്ഷിതമായത്ര.”

“മതിലിനു മുകളിലേക്കോ?”

“ആദ്യം ഒരു കസേരയുടെ ഉയരം നോക്കാം.”

അനന്തു നിരാശനായി.

“അത് എനിക്കിപ്പോഴും ചാടാം.”

“അപ്പോൾ കൂടുതൽ ഉയരം.”

“ശരി. എന്താണ് കണ്ടെത്തേണ്ടത്?”

“ഒരു കുടുംബം.”

“നിന്റെയാണോ…പുതുശ്ശേരിയോ?”

“അല്ല. തെക്കേടത്ത്.”

അനന്തു ഫോൺ തുറക്കാൻ തുടങ്ങി.

അപ്പോഴാണ് ഇടനാഴിയിൽ സ്ത്രീകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടത്. താക്കോലുകൾ ചലിക്കുന്ന ശബ്ദവും.

അനന്തു വേഗത്തിൽ വാതിലിലേക്കു നോക്കി.

“അമ്മ വരാൻ സമയമായി.”

“ഇപ്പോൾ അഞ്ചുമണി ആയിട്ടില്ലല്ലോ.”

“ചിലപ്പോൾ നേരത്തെ വരും.”

“എങ്കിൽ ഞാൻ പോകാം.”

“നാളെ സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞ് വരൂ. മൂന്നരയ്ക്ക്.”

“എവിടെ?”

“മട്ടുപ്പാവിൽ.”

“ശരി.”

“പഠിപ്പിക്കാമെന്നു മറക്കരുത്.”

“നീ സഹായിക്കുന്നതു മറക്കരുത്.”

അനന്തു വാതിൽതുറന്ന് ഇടനാഴി ശൂന്യമാണെന്ന് നോക്കി. ആദിത്യൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. പടികൾ കയറി മട്ടുപ്പാവിലെത്തി.

അവിടെ പഴയ