Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

ആരെങ്കിലും പുറത്തേക്കു നോക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ ചുമരിലൂടെ മുകളിലേക്കു പാഞ്ഞുപോകുന്ന ഒരു നിഴൽ മാത്രമേ കണ്ടിരിക്കൂ.

ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കകം മട്ടുപ്പാവിലെത്തി.

അവിടെ നിരനിരയായി വസ്ത്രങ്ങൾ ഉണക്കാനിട്ടിരുന്നു. പല വലിപ്പത്തിലുള്ള ഷർട്ടുകളും പാന്റ്സുകളും. ചില വസ്ത്രങ്ങളുടെ രൂപം ആദിത്യന് പരിചിതമല്ല.

അവൻ സ്വന്തം ശരീരത്തിനു ചേരുന്ന ഇരുണ്ട നീല ഷർട്ട് തിരഞ്ഞെടുത്തു. പിന്നെ കട്ടിയുള്ള നീലനിറമുള്ളൊരു പാന്റ്സ്.

അത് എങ്ങനെ ധരിക്കണമെന്ന് ആദ്യം വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു. മുന്നിൽ ലോഹപ്പല്ലുകൾ ചേർന്ന വിചിത്രമായൊരു സംവിധാനം. വലിച്ചപ്പോൾ തുറന്നു. തന്റെ കാലത്തും സിപ്പ് ഉപയോഗിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും സാധാരണ ധരിച്ചിട്ടില്ല.

അവൻ മുണ്ട് അഴിച്ചില്ല. പകരം നനഞ്ഞ രക്തം പറ്റിയ ഭാഗം കീറിയെടുത്ത് അരയിൽ ചുറ്റി. അതിനുമുകളിൽ പാന്റ്സ് ധരിച്ചു. നീളം അല്പം കൂടുതലാണെങ്കിലും നടക്കാനാവും. അരയിലെ ലോഹബട്ടൺ അടയ്ക്കാൻ കുറച്ചുസമയം എടുത്തു.

ഷർട്ട് ധരിച്ചപ്പോൾ കൈകൾക്ക് അല്പം ഇറുക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ഉടമ തന്നേക്കാൾ മെലിഞ്ഞവനായിരിക്കണം. എങ്കിലും നഗ്നനായി നടക്കുന്നതിനെക്കാൾ നല്ലത്.

തന്റെ കൈകളിലെ ഉണങ്ങിയ രക്തം അവൻ മട്ടുപ്പാവിലെ വെള്ളക്കുഴലിൽ കഴുകി. കുഴൽ തുറക്കുന്ന സംവിധാനം പരിചിതമായിരുന്നു. എന്നാൽ വെള്ളത്തിന്റെ ശക്തിയും ശുദ്ധിയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.

വസ്ത്രത്തിലെ രക്തം മറയ്ക്കാൻ ഷർട്ടിന്റെ കൈകൊണ്ട് ശരീരം തുടച്ചു.

ഇപ്പോൾ സാധാരണ മനുഷ്യനെപ്പോലെ തോന്നാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

വസ്ത്രം മോഷ്ടിച്ചതിലുള്ള കുറ്റബോധം മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. മടങ്ങിവരാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അതിന്റെ വില തിരിച്ചുനൽകണം.

ആ ചിന്ത തന്നെ നിമിഷനേരം പരിഹാസ്യമായി തോന്നി.

സ്വന്തം കാലത്തിലേക്കു മടങ്ങാൻ വഴിയില്ലാത്ത മനുഷ്യൻ ഭാവിയിലെ ഒരു ഷർട്ടിന്റെ വിലയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നു.

മട്ടുപ്പാവിന്റെ അരികിലേക്കു നടന്നു.

അവിടെനിന്ന് നഗരം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണാനായി.

കെട്ടിടങ്ങളുടെ വലിയ കൂട്ടങ്ങൾ.

അവയ്ക്കിടയിലൂടെ വളഞ്ഞുപോകുന്ന