Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]
വീതിയുള്ള വഴികൾ.
അകലെയായി വിശാലമായൊരു ജലശരീരം സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്നു.
കടൽ.
അതിന്റെ സാന്നിധ്യം സ്ഥലത്തെക്കുറിച്ച് ചില സാധ്യതകൾ നൽകി.
തിരുവനന്തപുരം?
കൊല്ലം?
ആലപ്പുഴ?
എറണാകുളം?
കോഴിക്കോട്?
കേരളത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്തുള്ള നിരവധി നഗരങ്ങളിൽനിന്ന് കടൽ കാണാം. എന്നാൽ ഈ നഗരത്തിന്റെ രൂപം അവന് പരിചിതമായ ഒന്നിനോടും സാമ്യമില്ല.
തന്റെ കാലത്തെ എറണാകുളത്ത് ഉയർന്ന കെട്ടിടങ്ങൾ ഉയർന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നെങ്കിലും ഇത്രയില്ല. തിരുവനന്തപുരം രാജപാതകളും പഴയ കെട്ടിടങ്ങളും ചേർന്ന നഗരമായിരുന്നു. കോഴിക്കോട് തിരക്കേറിയ വ്യാപാരകേന്ദ്രം. ആലപ്പുഴയിൽ ജലപാതകളും താഴ്ന്ന കെട്ടിടങ്ങളും. കൊല്ലത്തും ഇത്തരമൊരു ആകാശചുംബികളുടെ നിര ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
പക്ഷേ പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കുള്ളിൽ എല്ലാം മാറിയിരിക്കാം.
പഴയ കുളങ്ങൾ നികത്തിയിരിക്കാം.
വയലുകൾക്കുമുകളിൽ കെട്ടിടങ്ങൾ ഉയർന്നിരിക്കാം.
കടൽത്തീരങ്ങൾ മാറിയിരിക്കാം.
താൻ അറിയുന്ന അടയാളങ്ങൾ ഭാവിയിലെ നഗരത്തിൽ ഒളിച്ചുപോയിരുന്നു.
പുതുശ്ശേരി ഇല്ലം ഏതു ദിശയിലാണ്?
തെക്കേടത്ത് ഇല്ലം എവിടെ?
ഈ നഗരത്തിന്റെ പേരുപോലും അറിയാതെ യാത്ര തുടങ്ങാനാവില്ല.
സൂര്യന്റെ സ്ഥാനം നോക്കി കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും കണക്കാക്കാം. കടൽ പടിഞ്ഞാറ്. അത്രയേ ഉറപ്പുള്ളൂ. കേരളത്തിന്റെ ഏതു അക്ഷാംശത്തിലാണ് താനെന്ന് കണ്ടെത്താൻ മറ്റൊരു അടയാളവുമില്ല.
ആദിത്യൻ മട്ടുപ്പാവിന്റെ അരികിൽ നിന്നു ദൂരെയുള്ള നഗരത്തെ നിരീക്ഷിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് പിന്നിൽ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.
അവൻ ഉടൻ തിരിഞ്ഞു.
ഏഴോ എട്ടോ വയസ്സുള്ള ഒരു ബാലൻ മട്ടുപ്പാവിലേക്കു വന്നിരുന്നു. മെലിഞ്ഞ ശരീരം. ചുരുണ്ട മുടി. കയ്യിൽ ചുവന്ന നിറമുള്ള ചെറിയൊരു പന്ത്. കാലിൽ ചെരിപ്പില്ല. ആദിത്യനെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ചുവടുകൾ നിന്നു.
ഇരുവരും കുറച്ചുനേരം പരസ്പരം നോക്കി.
ബാലന്റെ നോട്ടം ആദിത്യന്റെ മുഖത്തുനിന്ന് ഷർട്ടിലേക്കും പാന്റ്സിലേക്കും നീങ്ങി.
“അത് എന്റെ അച്ഛന്റെ
💬 Comments
View all comments