Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

സ്വാഭാവികമായി വെളുത്ത വള ഉണരാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൻ അടക്കി.

മുകളിലെ നിലയിൽ ഫോൺ വിൽക്കുന്ന കട കണ്ടെത്തി.

ചില്ലിനകത്ത് പലനിറവും പലവലിപ്പവും ഉള്ള ഉപകരണങ്ങൾ. ചിലതിനു വിലകൾ ഒരു സാധാരണകുടുംബത്തിന്റെ വാർഷികവരുമാനത്തോട് തുല്യമായി തോന്നി.

വിൽപ്പനക്കാരൻ അടുത്തുവന്നു.

“എന്തു മോഡലാണ് നോക്കുന്നത്, സാർ?”

“നല്ലത്.”

“ബജറ്റ്?”

“എത്ര വേണമെങ്കിലും.”

അയാൾ പല ഉപകരണങ്ങൾ കാണിച്ചു. ക്യാമറ. സംഭരണശേഷി. പ്രോസസ്സർ. സ്ക്രീൻ. ബാറ്ററി. ആദിത്യന് പകുതി പദങ്ങളും മനസ്സിലായില്ല.

ഒടുവിൽ ആഴമുള്ള ചുവപ്പുനിറമുള്ളൊരു ഫോൺ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു.

“ഇത്?”

“ഐഫോൺ പതിനെട്ട് പ്രോ മാക്സ്.”

“ഇത് നല്ലതാണോ?”

വിൽപ്പനക്കാരൻ ചിരിച്ചു.

“ഇപ്പോഴുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച മോഡലുകളിൽ ഒന്ന്.”

“വില?”

അയാൾ പറഞ്ഞ തുക കേട്ട് ആദിത്യൻ തെറ്റായി കേട്ടെന്നു കരുതി.

“രണ്ടുലക്ഷത്തിലേറെയോ?”

“സ്റ്റോറേജ് അനുസരിച്ച്. ഇതിന് ഓഫറും ഉണ്ട്.”

ഒരു ചെറിയ ഉപകരണത്തിന് രണ്ടുലക്ഷം രൂപ.

തന്റെ കയ്യിലെ അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ടുകൾ വളരെ കുറവാണ്. ഉപയോഗിക്കാനാകാത്ത രണ്ടായിരത്തിന്റെ നോട്ടുകളും.

വിലകുറഞ്ഞ ഫോൺ വാങ്ങാം. പക്ഷേ ഈ കാലത്ത് നിലനിൽക്കാൻ വിശ്വസിക്കാവുന്ന ഉപകരണം വേണം. അനന്തു പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ഭൂപടവും കൂടുതൽ വിവരങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാൻ സാധാരണഫോൺ മതി.

എങ്കിലും ചുവന്ന ഫോൺ കണ്ടപ്പോൾ ചുവന്ന വള ഓർമയിലെത്തി.

സ്ഥലത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന വള.

നീലവളയോടു ചേർന്നാൽ കൃത്യമായ കാലയാത്ര.

അത് യാദൃശ്ചികമായ ആകർഷണമാണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും ആ ഫോൺ തന്നെയാണ് എടുക്കാൻ തോന്നിയത്.

പണം ഇല്ല.

കറുത്ത വളയെ വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കണോ ?

ആദിത്യന്റെ മനസ്സാക്ഷി എതിർത്തു.

ഒരു സാധാരണവ്യാപാരിയെ നിയന്ത്രിച്ച് വിലകൂടിയ സാധനം കൈക്കലാക്കുന്നത് എന്തുതരം നീതിയാണ്?

പൊതുനന്മയ്ക്കായാണ്.

സ്വന്തം കാലത്തേക്കു തിരികെ പോകണം.