Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

ആദിത്യൻ എന്നു തന്നെ പറയും. കുടുംബപ്പേര് മറയ്ക്കാം. പൂർണമായി വ്യാജമല്ല.

സന്ധ്യയാകുന്നതിനു മുൻപ് നഗരത്തിന്റെ പുറമ്പോക്കിലെത്തി. ആളുകളും നിരീക്ഷണക്യാമറകളും കുറവുള്ള സ്ഥലം കണ്ടെത്തി.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.

വെള്ളം കുടിച്ചു.

പുതിയ ഫോൺ ശരീരത്തോടു ചേർത്തുകെട്ടി.

വെളുത്ത വളയെ സാവധാനമായി ഉണർത്തി. പൂർണശക്തിയല്ല. ദീർഘയാത്രയ്ക്കു നിലനിർത്താവുന്നത്ര.

സൂര്യൻ പടിഞ്ഞാറൻ ആകാശത്തിലേക്കു താഴ്ന്നു.

തിരുവനന്തപുരം തെക്കോട്ടാണ്.

തെക്കേടത്ത് ഇല്ലം അതിന്റെ സമീപം.

അവിടെ ഒരു മുപ്പതുകാരനായ മാധവൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നില്ല.

ആദിത്യൻ വരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അയാൾക്ക് അറിവുണ്ടാകാനും സാധ്യതയില്ല.

പക്ഷേ നീലവള അവന്റെ കൈവശമുണ്ടെങ്കിൽ?

സമയത്തിന്റെ ധാരകൻ ഭൂതവും ഭാവിയും കാണുമെങ്കിൽ തന്റെ വരവ് ഇതിനകം അറിഞ്ഞിരിക്കാം.

മാധവൻ ശത്രുവായിരിക്കാം.

ബന്ധുവായിരിക്കാം.

അപർണയുടെ മകൻ.

ഒരുപക്ഷേ തന്റെ പേരിന്റെ ഓർമ ചുമന്ന ഒരാൾ.

ആദിത്യൻ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകളടച്ചു.

അനന്തുവിന്റെ ചോദ്യം വീണ്ടും കേട്ടു.

മാധവൻ അങ്കിൾ വാംപയറോ വേർവുൾഫോ ആണെങ്കിൽ നീ കൊല്ലുമോ ?

അതിനുശേഷമുള്ള ചോദ്യം.

ആ കുട്ടികളും ചീത്തയാണോ?

തനിക്ക് ഉത്തരമില്ല.

ആദ്യം കണ്ടെത്തണം.

കണ്ടെത്തിയശേഷം വിധിക്കണം.

വിധിച്ചശേഷവും കൊല അവസാനവഴിയായിരിക്കണം.

സ്വന്തം ശക്തിയുടെ മുന്നിൽ നിരപരാധികൾ വീണ്ടും ഇരകളാകരുത്.

ആദിത്യൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

ഭൂപടത്തിലെ നീലപാത സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു.

തെക്കേടത്ത് കുടുംബത്തിലേക്കുള്ള വഴി.

അപർണയിലേക്കുള്ള വഴി.

നീലവളയിലേക്കുള്ള വഴി.

ഒരുപക്ഷേ സ്വന്തം കാലത്തിലേക്കുള്ള വഴിയും.

അവൻ ആദ്യചുവടെടുത്തു.

വെളുത്ത വള കൈത്തണ്ടയിൽ പാൽനിറത്തിൽ മിന്നി.

അടുത്ത നിമിഷം ആദിത്യൻ ഇരുട്ടിലേക്കു പാഞ്ഞു.

വെളുത്ത വള കൈത്തണ്ടയിൽ പാൽനിറത്തിൽ മിന്നി.

അടുത്ത നിമിഷം ആദിത്യൻ ഇരുട്ടിലേക്കു പാഞ്ഞു.

പിന്നിൽ പ്രകാശത്തിൽ മുങ്ങിയ കൊച്ചി.

മുന്നിൽ തെക്കേടത്ത്.

ആദ്യത്തെ കുറച്ചുദൂരം