Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

മനസ്സ് ശൂന്യമായിരുന്നു.

ശരീരം മാത്രം പ്രവർത്തിച്ചു.

കാൽ നിലത്തു പതിക്കുന്നു.

വെളുത്ത വള പേശികളെ മുന്നോട്ടുതള്ളുന്നു.

വായു മുഖത്തിന്റെ ഇരുവശത്തേക്കും പിളരുന്നു.

റോഡരികിലെ വിളക്കുകൾ നീണ്ട പ്രകാശരേഖകളാകുന്നു.

വാഹനങ്ങളുടെ ശബ്ദം പിന്നിലേക്കു മാഞ്ഞുപോകുന്നു.

എന്നാൽ നഗരം അകലുകയും ചുറ്റുമുള്ള ഇരുട്ട് കനക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ മനസ്സിലെ ശൂന്യത പതുക്കെ നിറഞ്ഞുതുടങ്ങി.

ആദ്യം വന്നത് പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിന്റെ തകർന്ന രൂപമാണ്.

കരിഞ്ഞ തൂണുകൾ.

പുല്ലുകയറിയ മുറ്റം.

അഞ്ജനയുടെ മുറിയുണ്ടായിരുന്ന സ്ഥാനത്തെ കാറ്റ്.

തകർന്ന കാളികയുടെ പ്രതിമ.

കാണാതായ മഞ്ഞവള.

രക്തം നഷ്ടപ്പെട്ട ശരീരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത.

മൃഗങ്ങളുടെ ആക്രമണത്തെപ്പോലുള്ള മുറിവുകൾ.

തെക്കേടത്ത് കുടുംബത്തിന്റെ ഇടപെടലിനു നേരിട്ടൊരു തെളിവും ലഭിച്ചിട്ടില്ല.

എങ്കിലും ഓരോ സൂചനയും അവിടേക്കാണ് നീളുന്നത്.

ലൂപിനുകൾ.

വാംപയർ.

നീലവള.

പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിന്റെ നാശത്തിനു ശേഷം വളർന്ന തെക്കേടത്ത് സാമ്രാജ്യം.

അപർണയുടെ കുടുംബം നിലനിന്നു.

സ്വന്തം കുടുംബം ഇല്ലാതായി.

ആദിത്യന്റെ കാലുകൾ കൂടുതൽ ശക്തിയായി നിലത്തു പതിച്ചു.

വെളുത്ത വളയുടെ ശക്തി ചർമ്മത്തിനടിയിൽ വെളിച്ചമായി പടർന്നു. ഓരോ ചുവടിലും മണ്ണും ചെറുകല്ലുകളും പിന്നിലേക്കുയർന്നു.

അപർണയുടെ മുഖം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.

ആദ്യം പഴയ അപർണ.

കാറിന്റെ മുൻസീറ്റിലിരുന്ന പെൺകുട്ടി.

അവന്റെ കവിളിൽ വിരലുകൾ അമർത്തിയവൾ.

വാക്കുകളില്ലാത്ത പാട്ട് മൂളിയവൾ.

… എനിക്ക് നിന്നെ വെറും സുഹൃത്തായി മാത്രമല്ല ഇഷ്ടം.

പിന്നീട് ഭാവിയിലെ ചിത്രം.

വെള്ളനിറം കലർന്ന മുടി.

കാലത്തിന്റെ രേഖകൾ വീണ മുഖം.

എങ്കിലും മാറാത്ത പച്ചക്കണ്ണുകൾ.

ആ ചിത്രം കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന അടുപ്പം ഇപ്പോൾ പതുക്കെ മങ്ങുന്നതായി ആദിത്യന് തോന്നി.

അതിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്കു മറ്റൊന്ന് വന്നു.

കോപം.

ആദ്യം ചെറിയൊരു ചൂട്.