Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

പിന്നെ നെഞ്ചിനകത്തു പടരുന്ന തീ.

അപർണ തന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ടാണ് അവനെ പതിറ്റാണ്ടുകൾ മുന്നിലേക്കു തള്ളിയത്? അതോ അവൾ അത് ആ നിമിഷത്തിന്റെ വ്യഗ്രതയിൽ അറിയാതെ ചെയ്തതാണോ? തന്നെ കൊല്ലാൻ തന്നെയായിരുന്നോ അവളുടെ ഉദ്ദേശം?

അതോ അവൾക്ക് സ്വന്തം ശക്തിയെക്കുറിച്ച് അറിയാമായിരുന്നോ?

താൻ എവിടെ പതിക്കുമെന്ന് അവൾ കണ്ടിരുന്നോ?

പുതുശ്ശേരി ഇല്ലം നശിക്കുന്ന ഭാവി അവൾക്കു മുൻകൂട്ടി അറിയാമായിരുന്നോ?

അറിഞ്ഞിട്ടും തടഞ്ഞില്ലേ?

അല്ലെങ്കിൽ അതിനു വഴിയൊരുക്കിയത് അവൾ തന്നെയോ?

ആദിത്യൻ വേഗം കുറച്ചില്ല.

ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

പക്ഷേ തെളിവില്ലാത്ത ഇടം കോപം സ്വന്തം ഉത്തരങ്ങൾകൊണ്ട് നിറച്ചു.

അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.

അവളുടെ കുടുംബം തന്നെയാണ് ചെയ്തത്. അവർക്ക് വാംപയറുകളും ലൂപിനുകളുമായി എന്തോ ബന്ധം ഉണ്ട്.

തന്നെ നീക്കം ചെയ്തശേഷം പുതുശ്ശേരിയെ സംരക്ഷണമില്ലാതാക്കി.

കറുത്തയും വെളുത്തയും വളകൾ ഒരുമിച്ച് ഇല്ലത്തിൽനിന്നു അപ്രത്യക്ഷമായപ്പോൾ ആക്രമിച്ചു.

വാംപയറുകൾ രക്തം കുടിച്ചു.

ലൂപിനുകൾ ശരീരങ്ങൾ കീറി.

മഞ്ഞവള പിടിച്ചെടുത്തു.

പള്ളിമേട തകർത്തു.

ശേഷം ലോകത്തിനു മുന്നിൽ നിരപരാധികളായി ജീവിച്ചു.

ആദിത്യൻ ആ ചിന്തകൾ സത്യമാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചിരുന്നില്ല.

എന്നാൽ ഓരോ ചുവടിലും അവ സത്യത്തോടടുത്തു.

ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അവൻ പെട്ടെന്ന് നിന്നു.

റോഡിൽനിന്ന് അകലെയുള്ള കൃഷിയിടത്തിന്റെ അരികിലാണ് നിന്നത്. ദൂരെയായി വാഹനങ്ങളുടെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം. മുകളിലെ ആകാശത്ത് മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ചന്ദ്രൻ.

അവന്റെ കൈകൾ മുറുകിയിരുന്നു.

ശ്വാസം അസ്വാഭാവികമായി വേഗത്തിലായിരുന്നു.

“ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കരുത്.”

അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു.

“തെളിവില്ല.”

പക്ഷേ മറ്റൊരു ശബ്ദം ഉള്ളിൽ ഉയർന്നു.

തെളിവിനായി കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ മാധവൻ നിന്നെ വീണ്ടും കാലത്തിനകത്തേക്കു തള്ളിയാൽ?

ആദിത്യൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

മാധവൻ തെക്കേടത്ത്.

അപർണയുടെ മകൻ.