Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

മുപ്പതുവയസ്സുള്ള യുവാവ്.

കമ്പനിയുടെ മേധാവി.

ഭാര്യയും രണ്ടു മക്കളുമുള്ള മനുഷ്യൻ.

നീലവള അവന്റെ കൈവശമുണ്ടെങ്കിൽ നേരിട്ടുള്ള സംഭാഷണം അപകടകരമാണ്.

അപർണ നീലവള ഉപയോഗിച്ച നിമിഷം ഓർമയിൽ തെളിഞ്ഞു.

അവൾ കൈ ഉയർത്തി.

താൻ കറുത്ത വള വിളിക്കാൻപോലും കഴിയുന്നതിനു മുൻപ് നീലപ്രകാശം നെഞ്ചിൽ പതിച്ചു.

അടുത്ത നിമിഷം എല്ലാം അവസാനിച്ചു.

മാധവന് തന്റെ അമ്മയെക്കാൾ കൂടുതൽ പരിശീലനമുണ്ടെങ്കിൽ?

അവൻ ഒരു വാക്കുപോലും കേൾക്കാതെ ആദിത്യനെ നിശ്ചലമാക്കിയാൽ?

സമയത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽനിന്നു ശരീരം വേർപെടുത്തിയാൽ?

അല്ലെങ്കിൽ വീണ്ടും മറ്റൊരു നൂറ്റാണ്ടിലേക്കു അയച്ചാൽ?

ഇത്തവണ തിരികെവരാനുള്ള വഴി പോലും ലഭിക്കില്ല.

കരുണ കാണിച്ച് ശത്രുവിനു ആദ്യപ്രഹരം നൽകുന്നത് വിഡ്ഢിത്തമാണ്.

ആ ചിന്ത വ്യക്തമായി രൂപപ്പെട്ടു.

മാധവനെ നേരിടുന്നതിനു മുൻപ് അവന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കണം.

അവന്റെ നീലവള ആദിത്യനിലേക്കു തിരിയുന്നതിനുമുൻപ് മറ്റൊന്നിലേക്കു ഉപയോഗിപ്പിക്കണം.

എന്തിനുവേണ്ടി അവൻ ജാഗ്രത മറക്കും?

കുടുംബം.

കുട്ടികൾ.

ആദിത്യന്റെ മനസ്സിൽ സാമൂഹ്യമാധ്യമത്തിലെ ചിത്രം തെളിഞ്ഞു.

നാലുവയസ്സുള്ള ആൺകുട്ടി.

മൂന്നുവയസ്സുള്ള പെൺകുട്ടി.

ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് പദ്ധതി രൂപപ്പെട്ടു.

കുട്ടിയെ യഥാർഥമായി അപകടത്തിലാക്കേണ്ട.

അപകടത്തിലാണെന്ന് മാധവനെ വിശ്വസിപ്പിച്ചാൽ മതി.

കറുത്ത വള ഉപയോഗിച്ച് കുട്ടിയുടെ മനസ്സ് നിയന്ത്രിക്കാം. സുരക്ഷിതമായി നിർത്താം. മാധവൻ കാണുന്നിടത്ത്. അവന്റെ ശ്രദ്ധ പൂർണമായി മകനിലേക്കു തിരിയുന്ന നിമിഷം തനിക്ക് അടുത്തെത്താം. പിന്നെ കൊല്ലാം.

ആ ചിന്ത വന്ന നിമിഷം വയറ്റിനകത്ത് തണുത്തൊരു ശൂന്യത രൂപപ്പെട്ടു.

അനന്തുവിന്റെ മുഖം ഓർമയിൽ വന്നു.

ഈ കുട്ടികളും ചീത്തയാണോ?

“ഇല്ല.”

ആദിത്യൻ ഇരുട്ടിൽ പറഞ്ഞു.

“അവർ ചീത്തയല്ല.”

എങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് ഒരു കുട്ടിയുടെ ബോധത്തെ ആയുധമാക്കണം?

അവന്റെ തെറ്റെന്താണ്?

മാധവന്റെ മകനായി