Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

ലൂപിനുകളാണെന്നത് മാത്രം കുറ്റമല്ല. സുമലതയും ലൂപിനാണ്.

കൊല്ലുന്നതിനു പകരം നിശ്ചലരാക്കാം.

വെളുത്ത വള ഉപയോഗിച്ച് നാഡികളും പേശികളും താൽക്കാലികമായി പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കാം.

കറുത്ത വള ഉപയോഗിച്ച് ബോധം ഉറക്കത്തിലേക്കു തള്ളാം.

അത് കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള വഴി.

പക്ഷേ സാധ്യമാണ്.

സന്ധ്യയോടടുത്തപ്പോൾ വലിയൊരു കറുത്ത വാഹനം ഗേറ്റിലൂടെ അകത്തുകയറി.

കാവൽക്കാരുടെ ശരീരഭാവം മാറി.

അവർ നേരെനിന്നു.

വാഹനത്തിന്റെ പിൻവാതിൽ തുറന്നു.

മാധവൻ തെക്കേടത്ത് പുറത്തിറങ്ങി.

സാമൂഹ്യമാധ്യമത്തിലെ ചിത്രങ്ങളേക്കാൾ ജീവനുള്ള മുഖം.

ഉയരമുള്ള ശരീരം.

കൃത്യമായി വെട്ടിയ താടി.

വിലകൂടിയതായിരുന്നെങ്കിലും ലളിതമായി തോന്നുന്ന വസ്ത്രം.

അവൻ ചുറ്റും ഒരു നിമിഷം നോക്കി.

ആ നോട്ടത്തിൽ അപർണയുടെ ജാഗ്രതയുണ്ടായിരുന്നു.

ആദിത്യന്റെ നെഞ്ചിൽ പഴയൊരു വേദന തെളിഞ്ഞു.

പക്ഷേ ഉടൻ പുതുശ്ശേരിയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ അതിനെ മൂടി.

വീട്ടിനകത്തുനിന്ന് നാലുവയസ്സുകാരൻ ഓടിവന്നു.

“അച്ഛാ!”

മാധവന്റെ മുഖം മാറി.

വ്യാപാരിയുടെ ഗൗരവം ഇല്ലാതായി.

അവൻ മുട്ടുകുത്തി മകനെ എടുത്തുയർത്തി. കുഞ്ഞ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്തിൽ കൈചുറ്റി.

പിന്നാലെ ചെറിയ പെൺകുട്ടിയും വന്നു.

മാധവൻ അവളെയും എടുത്തു.

അവന്റെ ഭാര്യ വാതിലിനരികിൽ നിന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.

അത് ഒരു സാധാരണകുടുംബത്തിന്റെ കാഴ്ചയായിരുന്നു.

വാംപയറുകളുടെയും ലൂപിനുകളുടെയും വളകളുടെയും സൂചനയില്ലാത്തത്.

ആദിത്യൻ നോക്കിനിന്നു.

താൻ എന്താണ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്?

ഈ മനുഷ്യനെ ആക്രമിക്കുക.

കുട്ടികളുടെ അച്ഛനെ.

അനന്തുവിന്റെ മുന്നിൽ നൽകിയ വാക്ക് ഓർമയിൽ വന്നു.

ആദ്യം സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കും.

ആ വാക്ക് പാലിക്കാനാകുമോ?

മാധവൻ നീലവള ഉപയോഗിക്കുന്നതിനു മുൻപ് പിടിച്ചുനിർത്താൻ കഴിഞ്ഞാൽ സംസാരിക്കാം.

അതിനു ആദ്യം സുരക്ഷാവളയം നീക്കണം. അത് സാധ്യമല്ല. അപ്പോൾ പിന്നെ ബാക്കിയുള്ള ഏകവഴി അതുതന്നെ. ഈ അവസ്ഥയിൽ ഹിംസ