Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

കൈത്തണ്ടയിൽ പാൽനിറമുള്ള വര തെളിഞ്ഞു. ഹൃദയമിടിപ്പ് ഉയർന്നു. രക്തം വേഗത്തിൽ ഓടി. മാറിടം മുറുകി, കനത്തു. ചർമ്മത്തിനടിയിൽ ചൂടു പടരുന്നു. ഷർട്ടിന്റെ തുണിപോലും അവന്റെ ശരീരത്തോട് അമർന്നു നിൽക്കുന്നു.

രണ്ടു വളകളും ഒരുമിച്ച്.

അവയിൽ മൂന്നാമത്തേത് ചേർന്നു.

ഇടതു കൈയിൽ വെളുത്ത വൃത്തത്തിനടുത്ത്, അതിനെ തൊട്ടു നിൽക്കുന്ന നിലയിൽ, നീലവള തണുത്തു. ഒരു നിമിഷം മുറിയിലെ വിളക്കുകളുടെ നാളങ്ങൾ കുലുങ്ങി. പിന്നെ നിശ്ചലമായി. എന്നിട്ട് അവയുടെ ചലനം അവന്റെ കണ്ണിൽ മന്ദമായി തോന്നി. ഒരു നാളം ഉയരുന്നതിനും താഴുന്നതിനും ഇടയിൽ ഒരു ശ്വാസം പോലും എടുക്കാനാവാത്തത്ര ദൈർഘ്യം.

കാലം കനം കൂട്ടുന്നു.

ആദിത്യൻ ശ്വാസം വലിച്ചു.

അപ്പോൾ മനസ്സിലായി.

ഇത് അവന്റെ കാമം മാത്രമല്ല. ഈ മുറിയിൽ, ഈ കൽത്തറയിൽ, ഈ ചുവന്ന ചിഹ്നങ്ങൾക്കു നടുവിൽ, ഈ മന്ത്രത്തിനിടയിൽ, ഈ പൂക്കളുടെയും ചാരത്തിന്റെയും നടുവിൽ, അവൾ ഇപ്പോൾ ഇരിക്കുന്നത് ഒരു സ്ത്രീയായിട്ടല്ല.

ഒരു പാത്രമായിട്ടാണ്.

ഈ കർമ്മം പൂർത്തിയാകാൻ ഒരു ശരീരം വേണമായിരുന്നു. ഒരു ശരീരത്തിൽ ചൂട് ഉണ്ടാകണമായിരുന്നു, അതു തുറക്കണമായിരുന്നു, അതിലേക്ക് ശക്തി ഇറങ്ങണമായിരുന്നു. മഹാദേവൻ അതിനുള്ള വഴി തുറന്നു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ വഴി മുഴുവനായി തുറക്കുന്നതിനു മുൻപ് ഒരു കല്ല് ഞെരിഞ്ഞു. ഒരു മനുഷ്യൻ വീണു.

ഇപ്പോൾ ആ വഴി പകുതി തുറന്ന നിലയിൽ, ഒരാളെ കാത്തു നിൽക്കുന്നു.

അഞ്ജന അവന്റെ അടുത്തേക്കു കൈ നീട്ടി.

ആദിത്യൻ അനങ്ങിയില്ല.

അവളുടെ കൈ അവന്റെ മുട്ടിനു മുകളിൽ പതിച്ചു. വിരലുകൾ വിറക്കുന്നു. കൈയുടെ ഉള്ളം ചൂടാണ്. അത് അവന്റെ കാലിൽനിന്നു മുകളിലേക്കു കയറി, തുടയിൽ പതിച്ചു,