Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

ഇല്ലത്തിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ട തന്റെ ശരീരം ഭാവിയിലെ കൊച്ചിയിൽ പതിച്ചു.

അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു നിയമമുണ്ട്.

കാലത്തിനുള്ളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഓരോ ശരീരവും ഭൂമിയുടെ ചലനത്തെ പരിഗണിക്കണം. ഭൂമി സൂര്യനെ ചുറ്റുന്നു. സൂര്യൻ ആകാശഗംഗയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കുശേഷം അതേ ബിന്ദു ബഹിരാകാശത്തിൽ മറ്റിടത്തായിരിക്കും. എന്നിട്ടും താൻ ഭൂമിയിലാണ് പതിച്ചത്. അതിനർഥം നീലവളക്ക് സ്ഥലത്തെ കുറച്ചെങ്കിലും പിടിച്ചുനിർത്താനാവും.

പക്ഷേ പൂർണമായി അല്ല.

ചുവന്ന വള ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടായിരിക്കാം.

“മാന്ത്രികാ.”

അനന്തുവിന്റെ വിളി ചിന്തകളെ മുറിച്ചു.

“നിന്റെ പേരെന്താണ്?”

“ആദിത്യൻ.”

“ആദിത്യൻ മാന്ത്രികനോ?”

“അങ്ങനെ വിളിക്കാം.”

“നീ ശരിക്കും എവിടെയാണു താമസിക്കുന്നത്?”

ആദിത്യൻ പ്രദേശത്തിന്റെ പഴയ പേര് പറഞ്ഞു.

അനന്തു ശൂന്യമായി നോക്കി.

“അത് എവിടെയാണ്?”

“നിനക്കറിയില്ലേ?”

“പൊട്ടനാണോ? എനിക്ക് എട്ടുവയസ്സല്ലേ. എല്ലായിടവും ഞാൻ എങ്ങനെ അറിയും?”

“അങ്ങോട്ടേക്കു പോകുന്ന വഴി അറിയുമോ?”

“അറിയില്ല.”

ആദിത്യന്റെ പ്രതീക്ഷ മങ്ങി.

കൊച്ചിയിൽനിന്ന് ദിശ ഏകദേശമായി കണക്കാക്കി ഓടാം. പക്ഷേ ഭാവിയിലെ വഴികളും സ്ഥലനാമങ്ങളും മാറിയിരിക്കുന്നു. കടൽത്തീരത്തിന് സമാന്തരമായി തെക്കോട്ടു പോയശേഷം കിഴക്കോട്ടു തിരിയാം. എന്നാൽ പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിന്റെ സ്ഥാനം കൃത്യമായി കണ്ടെത്താൻ പഴയ അടയാളങ്ങൾ മാത്രം മതിയാകുമോ?

വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പുഴകൾക്കു പാലങ്ങൾ വന്നിരിക്കാം.

കാടുകൾ ഇല്ലാതായിരിക്കാം.

ഗ്രാമങ്ങൾ നഗരങ്ങളായിരിക്കാം.

അവൻ മട്ടുപ്പാവിന്റെ അരികിലേക്കു നടന്നു.

“നീ പോകുകയാണോ ?” അനന്തു ചോദിച്ചു.

“വഴി സ്വയം കണ്ടെത്തണം.”

ബാലൻ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു.

“എന്റെ വീട്ടിലേക്കു വന്നാൽ നോക്കാം.”

ആദിത്യൻ തിരിഞ്ഞു.

“എങ്ങനെ?”

“മൊബൈലിൽ.”

“അതുകൊണ്ട് വഴി അറിയാമോ?”

അനന്തു അവനെ വിഡ്ഢിയെപ്പോലെ നോക്കി.

“ഗൂഗിൾ മാപ്പ് ഇല്ലേ?”

പേരിന്റെ അർഥം ആദിത്യന് മനസ്സിലായില്ല.

“വരൂ,” അനന്തു പറഞ്ഞു. “അമ്മയും