Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

അച്ഛനും വരുന്നതിനു മുൻപ് വസ്ത്രം തിരികെ കൊണ്ടുവന്നാൽ മതി.”

അവൻ വാതിലിലൂടെ താഴേക്കിറങ്ങി.

ആദിത്യൻ പിന്നാലെ നടന്നു.

പടിപ്പുരയിൽ വെളുത്ത കല്ലുകൾ പതിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഓരോ നിലയിലും ഒരേ രൂപത്തിലുള്ള വാതിലുകൾ. ചിലതിനു പുറത്തു ചെരിപ്പുകൾ. ചുമരുകളിൽ ചെറുവിളക്കുകൾ. പകൽസമയത്തും അവയിൽ ചിലത് ജ്വലിക്കുന്നു.

അനന്തു രണ്ടു നില താഴേക്കിറങ്ങി ഒരു വാതിലിനു മുന്നിലെത്തി. കൈയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന ചെറിയ താക്കോൽ ഉപയോഗിച്ച് തുറന്നു.

അകത്തുകയറിയ ആദിത്യൻ നിശ്ചലനായി.

തന്റെ കാലത്തെ ഒരു സമ്പന്നകുടുംബത്തിന്റെ മുറിയേക്കാൾ വലുതല്ല. എന്നാൽ എല്ലാം വിചിത്രമായ സൗകര്യത്തോടെ ക്രമപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

തറയിൽ തിളങ്ങുന്ന വെളുത്ത പാളികൾ.

ചുമരിൽ വലിയ കറുത്ത ചതുരം.

മേൽക്കൂരയിൽനിന്നു തൂങ്ങാതെ നേരെ പതിപ്പിച്ച വിളക്കുകൾ.

മൃദുവായ ഇരിപ്പിടങ്ങൾ.

ഗ്ലാസ് മേശ.

ഒരു മൂലയിൽ തണുത്ത വായു പുറത്തുവിടുന്ന യന്ത്രം.

ഭിത്തിയിൽനിന്ന് വൈദ്യുതി വയറുകൾ പുറത്തുകാണുന്നില്ല. എന്നിട്ടും വിളക്കുകളും യന്ത്രങ്ങളും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

“നിങ്ങൾ വലിയ പണക്കാരാണോ?” ആദിത്യൻ ചോദിച്ചു.

അനന്തു ചെരിപ്പ് ഊരിക്കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു.

“അല്ല.”

“ഇതെല്ലാം?”

“എന്തെല്ലാം?”

“ഈ വീട്. വിളക്കുകൾ. യന്ത്രങ്ങൾ.”

“എല്ലാവരുടെ വീട്ടിലും ഉണ്ടല്ലോ.”

“എല്ലാവരുടേയും?”

“അമ്മ എപ്പോഴും പറയും പണം തികയുന്നില്ലെന്ന്. ലോണുണ്ട്. സ്കൂൾ ഫീസുണ്ട്. ഇ.എം.ഐ ഉണ്ട്.”

അവസാനത്തെ വാക്കുകളുടെ അർഥം ആദിത്യന് മനസ്സിലായില്ല. എന്നാൽ അവർ സ്വയം സമ്പന്നരെന്ന് കരുതുന്നില്ലെന്ന് വ്യക്തമായി.

ഭാവിയിലെ സാധാരണകുടുംബത്തിന് തന്റെ കാലത്തെ സമ്പന്നർക്കു ലഭിക്കാത്ത സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്.

“നിന്റെ അമ്മ എവിടെയാണ്?”

“ഓഫീസിൽ.”

“അച്ഛനോ?”

“അച്ഛനും.”

“നീ ഒറ്റയ്ക്കാണോ?”

“സ്കൂൾ ബസ് വന്നപ്പോൾ താഴത്തെ ആന്റി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് മുകളിൽ കളിക്കാൻ പോയതാണ്.”

“നിന്നെ നോക്കാൻ ആരുമില്ലേ?”