Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

അവളുടെ ശരീരത്തിലും ഒരുപോലെ പതിയുന്നു. കറുത്ത വള അവളുടെ ഓരോ ചലനവും അവന് അയച്ചുകൊടുക്കുന്നു.

അവൾ ഉള്ളിൽ മുറുകുന്നു.

ആദിത്യൻ ഒരു ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു.

അത് ഒരു മുരളലായിരുന്നു.

അവളുടെ ഉള്ളിന്റെ ചൂട് അവന്റെ ശരീരത്തെ മുഴുവൻ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു. അവന്റെ കാലുകൾ, അവന്റെ മുതുക്, അവന്റെ കഴുത്ത്. വെളുത്ത വള ആ ചൂടിനെ നിലനിർത്തുന്നു. അവൻ ക്ഷീണിച്ചു വീഴുന്നില്ല.

അവൾ കാൽ ചുറ്റി അവന്റെ അരയിൽ പിടിച്ചു.

അവളുടെ കാൽവെള്ളം അവന്റെ മുതുകിൽ പതിഞ്ഞു. തണുത്തത്. അവൾ അവനെ തന്നിലേക്ക് അമർത്തി.

"അടുത്ത്," അവൾ പറഞ്ഞു.

ആദിത്യൻ കുനിഞ്ഞു.

അവളുടെ മാറിടം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതിഞ്ഞു. അവളുടെ വായ അവന്റെ കഴുത്തിൽ. അവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ തോളിൽ. അവളുടെ ഉള്ളിൽ അവൻ ആഴത്തിൽ.

അവൾ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ശബ്ദമില്ലാതെ. കണ്ണുകളിൽനിന്ന് ഒഴുകുന്ന വെള്ളം അവന്റെ കഴുത്തിൽ പതിഞ്ഞു. അത് വിയർപ്പിൽ കലർന്നു.

ആദിത്യൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ വെള്ളം നക്കി.

ഉപ്പ്. ചന്ദനം. അവൾ.

"എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നേ?" അവൾ ചോദിച്ചു.

"അറിയില്ല," അവൻ പറഞ്ഞു.

"എനിക്ക് ഭയമാണ്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നിർത്തരുത്."

ആദിത്യൻ നിർത്തിയില്ല.

അവൻ വേഗം കൂട്ടി.

അഞ്ജനയുടെ കൈകൾ അവന്റെ മുതുകിലേക്കു പോയി. അവൾ അവനെ തന്നോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. ശരീരം മുഴുവൻ അവന്റെ ശരീരത്തോട്. ഒരു ഇടവേള പോലും അവൾ അനുവദിച്ചില്ല.

അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു താളം ഉണ്ട്.

ആദിത്യൻ അതു തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അത് അവന്റെ താളമല്ല. അവളുടേതും അല്ല. ഈ മുറിയുടെ താളം. ചുവന്ന ചിഹ്നങ്ങളുടെ, കാളികയുടെ ആറു കൈകളുടെ, മഞ്ഞവളയുടെ തട്ടിൽ നിന്ന്