Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

ഉയരുന്ന മങ്ങിയ പ്രകാശത്തിന്റെ താളം.

അത് അവരെ രണ്ടുപേരെയും ഒരുമിച്ച് നിർത്തുന്നു.

ആദിത്യൻ തല ഉയർത്തി.

മുറിയുടെ മൂലയിൽ, ആധാരത്തട്ടിൽ, മഞ്ഞവള ഇല്ലെങ്കിലും തട്ട് നിന്നു മിന്നുന്നു. മഞ്ഞപ്രകാശം ഇപ്പോൾ മങ്ങിയതല്ല. അത് കട്ടിയായി, ഒരു ദ്രാവകം പോലെ, തട്ടിൽനിന്ന് താഴേക്ക് ഒഴുകാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

അത് അവരിലേക്കാണ്.

ആദിത്യന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക്, അഞ്ജനയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക്.

ഈ കർമ്മം മുഴുവനാകുന്നില്ല. അത് ഇപ്പോഴും തുറന്നു കിടക്കുന്നു. അതിന് ഒരു അവസാനം വേണം. ഒരു മുദ്ര. ഒരു ബലി.

അവൾ ഈ കർമ്മത്തിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കുന്നു. അവൻ ഇപ്പോൾ അതിൽ കടന്നുകയറിയിരിക്കുന്നു.

ആദിത്യൻ വേഗം കൂട്ടി.

അഞ്ജനയുടെ ശബ്ദം ഉയരുന്നു. ആദ്യം ചെറിയ മുരളലുകൾ. പിന്നെ ശ്വാസത്തിന്റെ കഷണങ്ങൾ. ഒടുവിൽ, ഒരു വാക്ക്.

"അമ്മേ..."

അഞ്ജന ആണ് പറഞ്ഞത്.

എന്നാൽ അത് ആദിത്യന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കുത്ത്.

അമ്മേ. അവൾ സ്വന്തം അമ്മയെ വിളിക്കുന്നു. ഭയത്തിൽ, ആശ്വാസത്തിനായി, ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ. എന്നാൽ അവനെ ഉള്ളിലെടുക്കുന്ന ഈ സ്ത്രീ പതിനഞ്ചു വർഷം കഴിഞ്ഞ് അവന്റെ അമ്മയാകാൻ പോകുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾ ഒരു പെൺകുട്ടിയാണ്. ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ അമ്മയെ വിളിക്കുന്നു.

ആദിത്യൻ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു:

"ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്."

അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു.

അവന്റെ ചലനം ഇപ്പോൾ വേഗത്തിലാണ്. ഇടവേളകൾ കുറയുന്നു. അവളുടെ ശരീരം അവന്റെ താളത്തിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഓരോ ചലനവും അവളുടെ നിതംബത്തിൽ ഒരു വള്ളി പോലെ കയറി, പിൻവലിയുന്നു.

വെളുത്ത വള അവന്റെ കാലുകളിൽ ശക്തി കൂട്ടുന്നു.

കറുത്ത വള അവളുടെ ഓരോ സ്പന്ദനവും അവന് നൽകുന്നു.

നീലവള...