Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

നീലവള മറ്റൊന്നാണ് ചെയ്യുന്നത്.

കാലം.

ആദിത്യന്റെ കണ്ണുകൾക്കു മുന്നിൽ, അവളുടെ ശരീരത്തിനു പിന്നിൽ, ചെറിയ ദൃശ്യങ്ങൾ തെളിയുന്നു.

അഞ്ജന ഒരു ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കുന്നു. വയറിൽ വലിയൊരു ഭാരം. ഗർഭം.

ഒരു കുഞ്ഞിനെ എടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

അവളുടെ മുടിയിൽ ആദ്യത്തെ നര.

ഒരു വാതിലിൽ ചാരി നിന്ന് കരയുന്നു.

ഒരു രാത്രിയിൽ, ഇരുട്ടിൽ, ഒരു മകനെ തിരികെ വിളിക്കുന്നു.

ഒരു മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നു. മുടി മുഴുവൻ നരച്ചിരിക്കുന്നു.

പിന്നെ, വളരെ വേഗത്തിൽ, ഒരു വാതിൽ. അവൾ അതിനപ്പുറം നിൽക്കുന്നു. ഒരു യുവാവ് കരയുന്നു. അവൾ കൈകൊണ്ട് അവന്റെ തലയിൽ തൊടുന്നു.

ആദിത്യൻ.

അവളുടെ കൈയിൽ, തന്റെ കവിളിൽ, ഒരു നിമിഷം മുമ്പ് താൻ കണ്ട ശീലം.

അത് അവൾ തന്നെയാണ്. ഇതേ കൈ. ഇതേ ചൂട്. അൻപതു വർഷത്തിനുശേഷം.

ആദിത്യന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

അഞ്ജന അവന്റെ മുഖത്തെ മാറ്റം കണ്ടു.

"എന്തുപറ്റി?" അവൾ ശ്വാസം വലിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ആദിത്യൻ തലയാട്ടി. ഒന്നുമില്ല. എല്ലാം.

"നിന്റെ കണ്ണിലും ഇപ്പോൾ വെള്ളമുണ്ട്," അവൾ പറഞ്ഞു.

"നിന്റെയും."

"അത് ഞാൻ മുന്നേ തുടങ്ങിയതല്ലേ."

ആദിത്യൻ ചിരിച്ചു. ഒരു ചെറിയ ചിരി. കണ്ണുനീരിനിടയിലെ ചിരി.

പിന്നെ അവൾ അവന്റെ മുഖം തന്നിലേക്ക് അമർത്തി.

ചുംബനം. ഉപ്പും കണ്ണുനീരും നിറഞ്ഞത്. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ അമരുന്നു, പിൻവലിയുന്നു, വീണ്ടും അമരുന്നു. അവൾ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ കടിക്കുന്നു. ചോര വരുന്നു. ഉപ്പിനൊപ്പം ലോഹത്തിന്റെ രുചി.

അവന്റെ ചലനം കഠിനമാകുന്നു.

അവളുടെ നിതംബം കൽത്തറയിൽനിന്ന് ഉയരുന്നു. അവളുടെ കാൽവിരലുകൾ മുറുകുന്നു. അവളുടെ വയറിൽ പേശികൾ വരകളായി പുറത്തുവരുന്നു.